BEGRAAVING VAN DE Mou #7 
Slang gelegd ware, dezelve, vyf dagen daar na, 
van boven van de Slang af weggenoomen en in 
het eigenfte hol gezeuld was, liggende daar in even 
eenìsalste vooren, doch alleen een weinigje die- 
per. Belangende de Slang, die was, als reeds te 
fterk verdroogd zynde , niet van plaats’ veran- 
derd. 
Op den eigen tyd , dat ik met deeze laafte on= 
„dervinding doende was, had een myner vrinden, 
aan wien ik verhaald had wat ik deed, een Pad- 
de in zyn tuin gebragt, die, vaftgemaakt aan een 
ftokje, in de fchaduw hing te droogen, en dit gaf 
gelegenheid tot de volgende Waarneeming. Zoo 
draa de Padde begon te rotten, kwamen de Tor- 
ren op de lugt af en gingen onder het ftokje aan 
“werk; en haar op deeze wyze hebbende ‘om 
ver Bena, begroeven zy op de gewoone ki, 
en de Padde en het Stokje. 
Watbetreft den tyd des jaars, waar in de Tor: 
ren de Lyken van Mollen en andere dieren ter 
aarde beftellen , het begin van deeze Begraaving 
valt gemeenlyk voor wanneer het Weder mooien 
helder ,en de warmte der Lugt geftadig is gewor-= 
den. Doorgaans is dit van omtrent het midden 
van April tot het eind van Oétober. De voor- 
verhaalde omftandigheden doen zien, dat het de 
_“Torren niet om ’teven is, of zy de kleine Ly- 
‘ken der beeften op, dan onder, den grond in 
‘haare magt hebben. Men merkt ’er ook uit, dat 
‘het niet enkel om haar voedfel te doen is dat Zy 
ze begraaven. De kleine Wormpjes, die zy daar 
1 Deer, in 
