52 BEGRAAVING VAN DE Mors 
datzy erven, ja reeds een weinig vroeger, die= 
nen zy tot deeze zoo uitneemende Huishouding 
der Natuur, en brengen mede ’t hunne toe tot 
hetalgemeene oogmerk,’t welk de Opperheer zig 
voorgefteld heeft in de Voortteeling , Onderhou- 
ding en Ondergang van alle Leevendige Wee- 
zens. Hier is noch voorrecht, noch uitzonde- 
ring. Al wat leeft is aan eene zelfde eeuwige en 
onveranderlyke Wet onderworpen, naar dewel- 
ke zy op dezelfde wyze tot beftaan komen, en 
insgelyks in het vervolg fterven om tot nuttig- 
heid te ftrekken van Schepfelen die hen opvol- 
gen. 
Ik eindige met het karakter van den Doodgraa- 
ver, het welk ik beloofd heb. 
DE TOR, DOODGRAAVER, 
heeft 
Den Kor, swart en neergedrukt. 
De SprieTEN, Klein, zwart, geknopt, aan de toppen 
geel , tufJen dezelve is te zien een doorgaans 
drieboekig vlakje, dat na den geele trekt. 
Den Berx wit twee hoornen beftaande, 
De OoGeEN uitpuilende en vliegende. 
Het Hars-secnHiLD zwart, glad, gerand „en aan den 
bovenkant , na hef boofd toe , onderfeheiden door 
drie of vier breede verbevene en glanzige huilen, 
die digt tegen elkanderen in eene rechte lyn _ 
ftaan. | 
De BorsT zwart, in de gedaante van een Schild, aan 
beide de zyden van onderen getekend met een 
geele , ruigbaairige en blinkende vlek. 
De 
