zig KoOrEUREN Door WRYviNnG VAN 
Men behoeft niet te twyfclen, of de Driekantis 
ge figuur der twee Glazen Lighaamen doet daar 
veel toe, door de Straalen te breeken, die van 
tuifechen de Prisma’s uitkomen: Ik zag verfchei- 
de gekoleurde Ovaaltrekken (Ellipfes) langs de 
Oppervlakte der Aanraaking , zynde leevendiger 
dan in de Glazen der voorgaande Waarneeming ; 
maar het Gouden Plaatje trok hier veel meer naar 
den Witten, en was niet met Geel gekoleurd 
dan naar de Enden toe. De eerfte Ovaaltrek, 
hebbende in haar midden eene zwarte Vlak, 
was bepaald met eene donker Purpere Koleur. 
Men zag vervolgens het Blaauw, Oranje, Par- 
peragtig Rood, lugtig Groen , Rood , blee- 
ker Groen, flaauw Rood, enz. De andere Ko- 
leuren vertoonden op ’t enkel Gezigt niets dan 
flaauw Rood en Groen, ’t welk allengs zodanig 
verbleekte, dat men niet dan bezwaarlyk konde 
onderfcheiden , wâar de Ringen eindigden. 
Deeze Koleuren zyn, niettegenftaande haare 
glaris en leevendigheid, geene Hoofdkoleuren „ 
dat is te zeggen uit de Clafle der gene, die 
voortgebragt worden door den doorgang des 
Ligts door een Prisma, wanneer men het Tover- 
beeld (Sperum) , volgens de manier van den Heer 
Newton , doet verfmallen. Dit maakt dat het 
hier zeer moeielyk is, op ’t enkel Gezigt de 
foorten te bepaalen van deeze Koleuren, die niet 
gevormd zyn dan door eene voortvloeijing of uit- 
breiding van de eene voorby de andere, Ik 
heb my derhalve bediend van de manier, welke 
de 
