tió6 KoLEUREN DOOR WRYvViNG VAN 
Derde Waarneeming. Indien men de aldus ge- 
koleurde Glaasjes boven de Vlam van een Kaars 
ophangt,zo werdwynen op het oogenblik de Ko- 
leuren, doch de Glaasjes blyven aan malkander 
zitten, wanneer men agt geeft dat derzelver Vlak- 
te volkomen Waterpas gehouden worde; en, als 
menze verkoelen laat, komen de Koleuren we- 
der op haare voorige. plaats. Ik nam, toen ik 
dit bemerkte, twee Spiegelglaasjes , die wat 
grooter waren, ten @inde genoegzaam tyd te 
hebben om de werking van het Vuar, op de 
Stoffe, die de Koleuren voortbragt , waar te 
neemen. Ik befpeurde, dat, naar ma de 
Spiegels wafmer wierden, de “Kolearen naar de 
Uiteinden der Glaasjes weeken, en, geduurig 
de Kaars op de zelfde plaats houdende , verfmal- 
den de gekoleurde Banden meer en meer, tot dat 
zy in ongewaarwordelyke Lynen veranderden: 
maar, als ik de Vlam weg haalde, kwamen zy 
op de zelfde plaats weder te voorfchyn, en ver- 
toonden zig in de zelfde fchikking als te vooren. 
Het was eene vry aangenaame Vertooning, de- 
zelven ‚,met-verfcheide herhaalingen, te zien weg 
gaan en terugkeeren, naar maate de Vlam daar 
by gebragt of, weggenomen werdt. 
De Heer Newton heeft onderfteld, dat de 
Oorzaak van de voortbrenging der Koleuren tus- 
fchen zyne twee Voorwerpglazen niets anders 
ware dan Lugt, welke ’er zig, op. verfchillende 
wyzen famengedrukt , bevonde. Hy is zelfs 
zo ver gegaan, van 1 de dikte te berekenen, wel- 
Lulke 
