182 HisTORIE VAN ’T Gras. 
Teftament de zelfde plaatfen zyn. De-namen. 
‘zyn zeer waarfchynlyk de zelfde: Megiddo is fa- 
mengefteld uit de letter M,‚ en ’t woord Giddov, 
of, op 't Kaldeeuwfch, Gindov: zo dat Megiddobe- 
tekene de plaats der Gindov of der Cendevien, 
dat is der Cendevifche Moeraffen (a). Men zou 
dit alles breedvoeriger kunnen bewyzen; doch 
wy hebben reeds genoeg van deze Rivier, ha- 
ren naam en oorfpronk gefproken. 
U. Van het Glas wordt reeds in de Schriften van 
Mozes, Job en Jezaia gefproken. 
Plinius werhaalt, in de reeds aangehaalde 
woorden , dat federt eenige Eeuwen het Zand der 
Rivier Belus tot het maken van Glas gebruikt 
was, t welk by toeval daartoe bequaam was 
gevonden. Doch, wanneer dit gebeurd zy, zegt 
hy niet. ’t Is egter niet onwaarfchynlyk, dat 
de Belus reeds wegens zyn Glas beroemd is ge- 
weeft , eer de Jfraëliten in Paleftina quamen. 
Maar laat ons-liever van wat later tyd begin= 
nen en dan tot vroeger Eeuwen opklimmen. Het 
fchynt vry waarfchynlyk , dat men hier reeds 
Glas maakte voor de Vervoering der Tien Stam- 
men van Ifraël, wanneer de Bolus met zyn Zand 
nog onder de Heerfchappy van de Aferiten be- 
hoorde. Een Bewys daarvan is, dat de Ara. 
biërs in hunne tale * Glas jar hieten, naar het 
Land 
(a) Zie Regter. IV. 13, 14° Ve 19e Jozua XVIL ars 
