262 Waarom DE BEESTEN van Natune 
den Aspunt Kring één pond weegt zoo veel niet 
weegt onder de Linie. Geduurende de zomer 
ziet men de mieren met eene ongelooflyke naar+ 
ftigheid koren, gerft, of andere zaaden, ftuk- 
jes hout en ftroo, in hunne netten fleepen. Nooit 
heeft men gehapert van die inzamelinge de re- 
den vaft te ftellen ; zooo jaaren , en meer, zyn 
‘er verloopen, dat men zig wel vaft verzekerd 
heeft gehouden, dat het ftroo en de fplintertjes 
door de mieren wierden byeengebragt om ’er 
haare voorraadfchuuren van te timmeren, en 
het graan, om ‘er geduurende de winter van te 
leeven. Yslyke tegenfpraak zou hy «ontmoet 
hebben, die in de dagen onzer voorouderen dit _ 
ftuk® ontkend zou hebben. Ondertuffen is ’t 
waaragtig : dat de mieren, even als alle andere 
Infe@ten, den geheelen winter in eene dieperufte 
doorbrengen; dat zy noch eeten, noch zig , in al 
dien tyd van hunne volmaakte flaapziekte, bet 
weegen. Een hedendaags Wysgeer heeft dit 
ontegenfpreeklyk beweezen, Wy maaken gee: 
ne zwaarigheid meer, de fabelen te verwerpen 
welker oudheid haar voorheen eerwaardig maak 
te. Voor ’t belang der waarheid was ’t nood, 
zaaklyk, dat 'er van tyd tot tyd menfen voor 
den dag kwamen, die te twyfelen wiften en 
twyfelen durfden, Aan verftandige en omzig- 
tige twyfelingen, uit geen ontzag voor de voor- 
oordeelen van 't gemeen, noch uit blinde one 
derwerping aan de uitfpraaken der ouden bine 
men gehouden, is het dat wy onze ontheffing 
| dank 
