264 WAAROM DE BEESTEN VAN NATURE 
„‚ men uit de nature; en ON den Menfen 
» dit zelfde vermogen? ” | 
Het algemeenfte, doch niet het Wysgeerig: 
fte, gevoelen is, dat de Beeften niet zoo zeer 
vatbaar zynde voor de Vreeze als wel de Men- 
fen, in de gevaaren, waar in zy zig bevinden, 
dat foort van redenkaveling behouden, het welk 
hen de Natuur gegeven heeft; dat zy dus, in 
koelen bloede zig te werk ftellende , gemaklyk 
ket zekerft middel weeten te vinden om zig uit 
het water te helpen ; terwyl de Mens, doorde 
vreeze verbyfterd, en zyn oordeel verliezende; 
niet doet het geen hy doen moeft om het gevaar 
te ontworftelen. Ondertuffen is het waaragtig , 
dat de Dieren, zoo wel als de Menfen, vatbaar 
zyn voor fchrik en vreeze * )s en dat men hen 
zeer dikwils in de gevaaren zig dommelyk ziet 
aanftellen; fchoon men in dit geval, van uit het 
water zig te redden , niet befpeure dat eenig 
beeft van ’t een of ander foort zig zelf bedriege 
1). | 
À Om deeze reden hebben de Natuurkundigen 
zig uitgelegd om dit verfchynfel niet uit wille 
keurige onderftellingen. maar uit de gefchapen- 
i heid der dingen zelve, op te loffen. De moeje- 
cri 
(*) Borelli de motu anim. T, I. d. 265. 
Cf) [Men moet dit zeggen van den Schryver nietinden 
Griktften zin opvatten ; maar het voornaamelyk verftaan 
wegens de Viervoetige Dieren; zynde anders de aanmer- 
L king ongegrond. J 
