oh ‚ 
s < 
KUNNEN ZWEMMEN, ENDE Mens NtÈt, 452 
gen ; ‘waar uit blyke dat “zy. genoodzaakt zyn 
“zooveel water ‚om zig vooruit te werken, weg 
tè flaan, als zy van agter zig térug doen kee- 
“__ fen’ wânneer ze de pooten weder inhaalen „ofa 
hun lighaam voortteftooten. Of , deeze twee 
kragten gelyk ftaande , en de eene vernietigen- 
de het geen de andere wón , zouden ze’ niets 
Anders uitwerken’ dan dat het beeft in dezelfde 
plaatfe bleef, Evenwel zieù wy dat de dieren 
in het water voortgaan , en zig ‘daar in met 
zwemmen eerien weg maaken. 
“Ik antwoord, dat men miaar” ‘evén ‘een dier 
moet zien voortloopen , en nog. meer , maar 
“Even moet'zien zwemmen , om déeze’ ‘zwaarig- 
heid opgeloft te vinden ; dat i is, om te bemer- 
ken , dat-het’ onwaaragtig ‘Is dat de twee ge- 
melde kragten ‘gelyk {taan. * Het paard, dat 
twee pooten van ‘vooren heeft’, ligt ze op, buigt | 
‚ Ze toe, en ‘maakt ze by gevolg korter. “ Das 
__ftaat dé oppervlakte: van het watér, die het paard 
te klieven heeft, alleen maar gelyk. aan de mid. 
dellinie van een geboogen poot. Maar wantêer 
dezelfde pooten zig na benéedén {téeken om: Cere 
flrydige beweeging te'maaken en * water agter 
zig heenen weg te ftooten, dan ftrékken zy zig 
‘uit, worden langer, en’ drfikkens: eene opper- 
vlakte van water, dië gelykis aan’ hanne gehee- 
Je’ ‘Tengte.” Deeze laatfte ‘ktagt' gevolglyk, ‘een 
‘veel langér- fteufipunt [point d ápiur] hebbefide, 
“dan dat van de voorgaande kragt', ‘moet ‘het 
‘paard vooruit zetten en @êtien’ weg doen vórdé- 
Se LL Deeb 4 ren, 
