An 
| 
KUNNEN ZWEMMEN, EN’ DE MENS NIET. 279 
dere beweeging, die hem onderfteunt en gelegen: 
heid geeft om vryelyk adem te haalen. ‘Hy 
_ftrekt namentlyk zyn handen plat uit in t water 
en zwenkt ze horizontaal heen en weder in een 
klein beftek van plaats: door dit middel maaken 
de handen en ’t voorfte gedeelte van zyn arm; 
geduurig van plaats veranderende,’ in het water 
een fleunpunt; het welk, ‘hoe’ gering ’t ook 
fchyne, egter genoegzaam is om zyn lighaam bo: - 
ven te houden , terwyl hy op nieuw zyn adem haalt. ” 
De tweede afie van de zwemmers, welke ik 
beloofd heb uit te leggen, is deeze. Teac weet, 
dat wanneer een mens tot op den grond in *t wa- 
ter fpringt, hy niet anders heeft te doen dan 
met zyn voet een kleine floot tegen den grondte 
geeven , om fchielyk , zonder eenig ander behulp, 
weer na boven te koomen. Maar als hy geen. 
grond raakt, heeft een zwemmer, die de konft 
verftaat, toevlugt tot een ander middel dat zeef | 
aartig is en niet genoeg is opgemerkt geworden. 
Ik onderftel, dat hy in eene merklyke diepte 
onder ’t water is, daar hy geen grond gewaar 
word, Terftond legt hy zyne twee handen voor 
zyn aangezigt, en, op de hoogte van zyn voor« 
hoofd, de palmen der handen, nabuiten gekeerd; 
vervolgends de voorfte helf: van zynen armen 
over eind houdende, laat hy die links en rechts 
heen en weergaan ; "dat ed zeggen. zoo, dat 
„deeze twee gedeeltens der armen, in den elle- 
__ boog hun draaipunt hebbende, met de opene 
„handen en de famengevoegde vingeren gezwind 
ke DEEL, S 4 twee 
\ 
x 
