370 . PROEVEN oP DE Roop-KorPer BRONNEN 
gen. Toen vond ik de oppervlakte van het wa« 
ter met een dik fchuim bedekt , het welk geleek 
naar ’t'fchuim van Spaà's ftaalwater. Het had de 
blaauwe koleur en fcherpen fmaak van koper- 
rood verlooren. Het was ten eenemaal helder 
geworden, en, op den bodem lag een menigte 
bruin, zwaarweegend poeder, het welk „ naadat 
het gedroogd was, veertien greinen woog. Dit 
poeder, gefmolten zynde zonder eenige losmaa- 
kende ftof daar by *, leverde twaalf greinen 
zuiver Koper uit, de Spykertjes hadden agt greie 
nen in het water verlooren, en waren op ver- 
fcheide plekken met een vaft blaadje van zuiver 
Koper overtoogen. Het Water, waar in de Spy- 
kertjes lagen, leverde, naadat het doorgekleinft 
en uitgedampt was, een groen Vitriool uit, ’ 
welk in allen opzigte geleek naar en dezelfde 
uitwerkingen had als Zout van Yzer, wanneer ’t 
ontbonden en met eenig famentrekkend tinétuur 
vermengd word. 
Vyfde Proef. 
Uit het bron-water, op dezelfde wyze behan: 
deld, kreeg ik een blaauw Vitriool , welks grond- 
begin rood Koper is, 
Uit alle deeze proefneemingen is op te maa- 
ken, dat een mineraal zuur ìn dit water de hoe. 
danigheid is die werkt; welk zuur, door de 
Koper-Erts verfpreid, zig zelf met deeze berg- 
ftof 
* Meked without any flux. 
