WAN EN over DE AANTREKKINGE, aòr 
men. Wy zien ook tet nog toe gene, Aaneen- 
fchakeling in deze Redeneringe; „ daar zyn ee- 
s> mige. Uitwerkingen, die door de uitwendige 
», Drukkinge van eenige rondfom zwevende 
»» Vloeiftoffen niet kunnen uitgelegd of begre: 
» pen worden, (te weten zekerlyk van ons 
Menfchen; want wy fpreken ‘hier niet van 
», het Goddelyke Verftand, noch van ’t Ver- 
ftand van eenig ander verhevener Wezen.) 
En dewyl zy.van ons dus niet kunnen uitge 
» legd of begrepen worden; derhalve komenze 
niet voort van de Drakkinge van eenigerhan; 
de Vloeiftoffe ; en kunnen ’er niet van voort- 
komen: Derhalve gefchieden zy door eene on- 
„‚ derlinge Aantrekkinge der Ligchamen. ” 
__Maar om de Waarheid te zeggen, hier wor- 
den we van die dus de Wysbegeerte oeffenen, 
tot de vrugtbare bron van vele Gebreken in de 
natuurlyke Wysbegeerte gebragt, welke wy 
daarom geenzins met flilzwygen kunnen voor- 
bygaan. Velen fchynen gequeld te zyn met alte 
grote begeerte, om alles in de Nature uit te leg- 
gen, en de eerfte Oorzaken en Beginfelen van 
alle Verfchynfelen, die miffchien de Kragten 
van ons Verftand te bovengaan, naartefporen; 
en door deze Begeerte aangezet, willen ze lies 
ver alle de Vermogens van hun Verftand dere 
halve infpannen, en aan alle de Verzinningen 
hunner Verbeeldinge toegeven, dan hunne 
Onkunde van fommige natuurlyke Oorzaken be- 
Iyden. Het is my menigmalen wonderlvk voor- 
1 Deer. Cc 3 gee 
