VAN EN OvER DE AANTREKKINGE. 4og 
niet alleen gene zodanige Aantrekking in de Na- 
tuur is, maar dat zy ‘er zelf niet zn kan. En 
opdat zy , die van ons verfchillen, in ’t geheel 
geen open mogen overhouden, om te ontflip- 
pen, begeren wy vooraf als ons toegeltaan aan 
te mogen nemen: 
IL. Dat uit Niets Niet voortkomen kan. | 
IL, Dat alwat zelf geen Wezen, of in ’ ge- 
_ heel Niets is, op andere Wezens niet 
kan werken. | 
II. Dat alle eindige en bepaalde Wressik 
__niet onmiddelyk kunnen werken, daar ze 
zelven niet zyn: Tenzy men miffchien 
wilde denken, dat iets kan gewerkt wor= 
den, daar niets is ‘t welk werkt: (te- 
gens het I. en IL. Voorbegeerde.) 1 
IV. Dat de Wyze [Modus], welke overge- 
fteld wordt tegens '# geen op zig zeke 
beftaat, niet zyn noch beftaan kan, zon- 
der Onderwerp, of zonder de op zigzelve 
beftaande zaak , waarin zy is. 
Indien wy nu ftellen, dat een Kloot, of ee« 
nig ander Ligchaam A, door eene natuurlyke 
Aantrekkinge, hoedanige wy te voren befchre- 
ven hebben, werken moet op een ander, min 
of meer afftaande Ligchaam B, en dit weder op 
dezelfde maniere op het afltaande Ligchaam A: 
dan is die aantrekkende Kragt, waarmede A op 
Ben Bop A werkt, of door de Oppervlakte 
L Deer. Cc 5 van 
