« 
VAN EN OvER DE- AANTREKKINGE., 407 
KV. By welke gelegenheid over de Leibnitfiaanfche 
Kragt fommige zaken worden beredeneerd, 
Met alle de ingefpannenheid van onzen Geeft 
en Verftand kunnen wy niet nagaan, wat de 
Verdedigers en Voorftanders der Aantrekkinge 
tegens dit op deze wyze Betoogde kunnen in- 
brengen ; tenzy ze eenige fyner Deeltjes, uit Â 
in Ben uit B in A overgaande , en het een 
het ander aanlokkende en aantrekkende wilden 
verdigten; ’t welk zelf tegens hun eigen Gevoe- 
len, volgens $. XI, ftrydig zyn zou. of tenzy ze 
hunnen toevlugt wilden nemen tot het Gevoelen 
van fommigen van later tyd , welken verdedi- 
gen, dat de Kragt , die zy aan de ligchämen toe- 
fchryven, de Zelfftandigheid der ligchamen zelve 
uitmaakt; waardoor zy ten minften het laatíte 
Lid zonder Bewysreden zouden ontwyken. En 
dit fchyne daarom zelf des temeer van fommi- 
gen fe vrezen, om dat ‘er onder de Verdedigers 
der Aantrekkinge niet weinigen gevonden wor- 
den, die de Begrippen van Leibnits wegens de 
Kragt der Ligchamen (indien het maar begrepen 
kan worden, waarin geen Zin ter wereld en ee- 
ne baarblykelyke Tegenftrydigheie fchynt te 
zyn,) met hunne Toeftemminge verwaardigen. 
Doch wy zouden naauwlyks hoop overig heb- 
ben, om de gewenfte Haven, waar naartoe wy 
reeds naderen, te kunnen bereiken, indien wy 
ons in deze zeer wyde Zee begeven wilden. 
Ook is het een Verfchil, welk wj thans aanroe- 
L Deer. ren, 
