_ 416 AANMERKINGEN OVER DE VERHANDELING 
‚ tegenftrydig is, dat de Aantrekkings-Kragt in 
de Ligchamen zelven zou geplaatft zyn. De e- 
verige aanmerkingen van den zeer Geleerden 
Man ‘zyn van minder belang. Op de twêe ge- 
melde zal ik derhalve alleen eenige Bedenkingen 
voordragen. 
IL. Om aantetonen , dat NewToN nu en 
dan de Aantrekking als eene Oorzaak, of Wyze 
van werken aanmerkt, haalt de Heer Hollman, 
9. VL eene plaats aan uit deszelfs Wiskundige Be- 
ginfelen der Natuurlyke Filofofie , ‘waarin die grote 
Wysgeer zegt, dat de Dwaalfterren op hare Ma- 
nen, en dezen weder op ‘hare Dwaalfterren we- 
gen, volgens die Wert der Nature , dat alle 
Werking hare Tegenwerking heeft; zodat New- 
ton de Aaptrekking onderling ftelle. Doch ik 
zie nog niet.duidelyk, dat Newton hier „door 
Aantrekkinge eene Natuurlyke Oorzaak of Wyze 
van: Werken verftaat, gelyk vde Heer Hollmdn 
beweert , dat hy doet: want waarom zouden 
zyne Woorden niet kunnen verftaan worden, 
gelyk- de grote Man uitdrukkelyk begeert (’ 
welk in ’t vervolg zal blyken) van de onderlinge 
Naderinge of Poging om te naderen, welke tus- 
fchen die. Hemelfche Ligchamen plaats heeft ; 
wat ook de Oorzaak daarvan mag wezen? Warn- 
neer ‘hy zegt, dat die Nadering of Poging om 
te naderen onderling is volgens de derde Wet 
der Beweginge, dat, namelyk, alle Werking hare 
‘Tegenwerking heeft; dan kan hy by volg-re- 
den Lanalogice ] redeneeren, dewyl men zulks al- 
\ tyd 
