A13 AANMERKINGEN OVER DE VERHANDELING 
„„ Kragt, die de Lichtftralen tot het Glas te 
» rug trekt en te rug brengt, wanneer zy in ’ 
„ Ledige uitlopen enz. » welke ook die ‚Kragt 
‚… mag. wezen, of wat ’er de Oorzaak van zy”. 
Althans ik meen, dat men zulke Onnauwkeu- 
righeden niet ten ftreng{ten moet opnemen , daar 
de Doorlugtige Man, wanneer hy eigenlyk en 
met voordagt over de Aantrekking-kragt fpreekt, 
in zyne Werken zig uitdruklyk verklaart , daar 
door alleen te ftellen, dat 'er eene zekere Oor- 
zaak in de Nature is, die de Ligchamen tot el- 
kanderen doet naderen , ’t zy die Oorzaak of Kragt 
in of buiten de Ligchamen Zy, en hoedanige of 
welke zy ook mag wezen: ja hy eit en begeert, 
dat men zyne Woorden, volgens die bepaling, 
altyd moet opnemen. | 
IV. Dit blykc niet alleen zeer ji uit Zy= 
ne Woorden, door onzen Schryver zelven, SV „ 
Bladz. 35. van dit Eerfte Deel, aangehaald uit 
de Wiskundige Beginfclen der Natuurlyke Filofofie; 
maar ook uit het gene hy meermalen in zyne 
Vragen agter de Gezigtkunde beveftigt. Ik zal 
hier nog eenigen zyner Woorden ter neerftellen , 
welken zeer klaar zullen ophelderen ‘t geen ik 
beweer. Dus begint hy de XXXL. Vraag in het 
Wide Boek zyner Gezigtkunde: „ Hebben de 
» kleine Deeltjes der Ligchamen niet zekere Ver- ‚| 
» mogens of Kragten, waardoor zy op zekeren 
„ Afltand werken, niet alleen op de Licht Stra: 
» len, om dezelven te rug te kaafen, te bre- 
» ken, 
