Ab 
hd 
wecens pe AANTREKKINGE. 423 
„ verdere Oppervlakte van het Glas vallen, met 
eene genoegzame fchuinsheid, worden zy te 
rug gebragt in het Glas, fchoon ‘er gene Mid- 
delftof te befpeuren zy agter het Glas, om 
haar terug te kaatfen: op dezelfde wyze gelyk 
als een zwaar Ligchaam, fchuins opwaards ge- 
worpen, in eene kromme lyn wordt gebogen , 
en door zyne Zwaarte naar de Aarde te rug 
gebragt. Deze en vele andere Vermogens in 
‚de Nature hebben eene Overeenkomft (Analo- 
„ gy) met de Zwaarte-kragt ; maar ftrekken zig 
‘tot minder Afltanden uit, en volgen eenigzins 
verfchillende Wetten. Het is ten uiterften 
bezwaarlyk gevonden , van dezelven werk- 
tuiglyk reden te geven. Ten dien einde heb- 
ben fommigen zig ‘verbeeld, dat zekere Uit- 
vioeifelen uiet de Ligchamen voortquamen, of 
dat zekere Dampkringen dezelven omringden; 
anderen hebben Draaikolken verzonnen; maar 
aile hunne voorftellingen zyn tot nog toe on- 
voldoende geweeft. Dat er zulke Vermogens 
in de Nature plaats hebben, en tot het voort- 
‚, brengen van hare voornaamfte Verfchynfelen 
medewerken , is allerbaarblyklykft ; maar hun- 
ne Oorzaken zyn zeer duifter, en bezwaar; yk 
‚ voor- ons optefporen. In alle de gevallen , 
wanneer Ligchamen op eenigen Afftand op 
elkander werken, en tot elkander neigen, 
zonder eenige fchynbare Oorzaak, die hen 
aandryft ; heeft men deze Kragt gemeenlyk 
Aantrekking genoemd, en deze Uitdrukking 
L Deer, | „> werdt 
