| je „ =S 
424 AANMERKINGEN OVER DE VERHANDELING 
„ werdt dikwils gebruikt van Heer IzÁax 
„ NewrTroN. Maar hy geeft herhaalde. Waar- 
fchuwingen, dat hy door ’t gebruiken van dat 
Woord geenzins voor heeft, de Natuur van 
dat Vermogen, of de Wyze waarop het 
werkt, te willen bepalen. Ook heeft hy nim- 
„ mer beveftigd of te-kennen gegeven, dat een 
„ Ligchaam kan werken op een ander Ligchaam 
in een Afftand; anders dan door de Tuffchen- 
„‚, komfte van andere Ligchamen. Het is van ’tui- 
„ terfte Belang in de Filofofie, eenige weinigeal- 
» gemene Vermogens in de Nature vaft te ftel- 
„len, op ontegenzegbare Baarblyklykheid 3 
derzelver Wetten te bepalen, en hunne Gee 
volgen naar te fporen; hee ‘duifter de Oorza- 
ken van die Vermogens ook mogen wezen; 
„en dat heeft Hy mer den gelukkigften alg 
„> gedaan. 
__ Doch hoe gemaklyk de Uitdrukking van 
‘Aantrebhing ook zyn mag, om onnodige en ver- 
drietige Omfchryvingen te vermyden ; dewyl zy 
nogthans by de Scholaftiken was gebruikt gee 
worden om hunne Onkunde te bedekken; zo 
„„ hebben de Tegenftrevers van Heer Izaax 
 NewToN’s Wysbegeerte een onregtvaardig 
gebruik gemaakt daarvan, dat hy dat Woord 
„ heeft aangenomen, niet tegenftaande alle zy- 
„, ne Voorbehoedfels, om dus zyne leringen in 
» kleinagting te brengen, en zelfs belaglyk te 
„ maken: waardoor zy ons alleenlyk tonen, dat 
5) 
2) 
33 
23 
3 
33 
23 
35 
9» Zy die leringen noch verftaan, noch onzydig 
„ En 
