648’ BESCHRYVING VAN DER 
ven; het wèlle zoo groot was „dater gemaklyk eén 
gânze-pen zou hebben kunnen ingeftooken wor= 
den, als ”@r van binnen niet iets in den weg ge- 
ied ware. « Eenige van die gaten waren twee.” 
maal zoo groot. Ik vernam op den bodem 
vän dic gemìëlde gat,’ een: zwart , -gefpannen en 
uitgezet vlies, en om die reden neep ik met myn 
vinger deêzen horfel-buil taamlyk fterk : maar - 
het Rendier kon het geenszins verdraagen; egeer 3” 
terwyl het dòor dé omftanderen vaft gehouden 
wierd, neep ik dien büil nog härder toe; tot da 
Baafùie eindelyk voor den dag kwam een 
Porje, van geddante als een ey ; van groot= 
té als ee eikel, wic, doch zwart aan de ftom- 
pe fpits , waar mede het door het gät den weg” 
geopend had. Het geheele lighaam «was vol” 
kringen „ dië als gekruld én gedraaid “waren,” 
Ten eerften floot ikdit Popje, tuflen wat haair 
vän? Rendier gewikkeld, ineen doosje, om té 
zien of het miffchien een’ andere gedaante zou 
aanneemen ; maar een te ontydige misgeboorte 
zynde, en vän myn drukken éen neep gekree= - 
gèn hebbende, ftierf het kort daar naa. 
«‘Naa verloop vân eenige dagen eenen anderen 
horfel-buil in €en ander Rendier zullende openen 4 
neep ik, aan dén kant van het bovengemelde gat 4 
het popje zoo behendig daar uit, dat het onverzeerd: 
en ongefchorden in myne hand kwam. Waar naa 
uit den gewonden buil veel bloeds „en eindelyk al- 
len dag zeker wey, als etter uit een zweer, liep. 
Dic zelfde gebeurde ook aan het andere beeft ; waar 
» 
van 
