Horsen DER RENDIEREN _ Óqg 
van zoo even gefprooken is, Het, popje floot ik 
_ wederom tufen eenig heften-haair in een doos 
die ik altyd by my. droeg. . Naa verloop van. 
twee dagen het doosje openende zag ik de vlieg 
reeds uicgebroed, waar uit ik gereedelyk vernam 
dat zy juift van de zelfde fort was als die hier 
boven is befchreeven. 
Wyders, terwyl wy.al voort relsdens zag ik 
_dagelyks in een Render, welk door dén tolk 
voor my benen wierd geleid, dat de ftraks ge- | 
melde vlieg , ons gehecle drie of vier uuren ver- 
gezellende , geduurig boven of kort’ achtet den 
rug van % beeft vloog. Haar ffaart was al- 
tyd regt uiegeftrekt en aan deszelfs uiteinde 
âroeg zy een wit.Eytje van grootte als een mos- 
taart-korl.  Wonderlyk vermaakte, het my den 
gantfen dag, deeze vlieg als.myne onafgefchei= 
‚de medgezellin te zien, dikwils eerder vermoeid 
dan ik zelf, inzonderheid als de lugt koud was. 
Zy had voor haar Eytje zoo veel zorg en oplet- 
tendheid , dat zy het geerizins van zig op het 
Rendier durfde werpen; dan wanneer het ftilftond, 
Dikmaals droeg zp het fchuins, haaren ftaart een 
weinig krom geboogen hebbende. Zy was, 200, 
hardnekkig in het Rendier by te blyven, dat zy 
eindelyk ten eenemaal vermoeid op de fneeuw- 
bergen nederviel, daar Zy als dood met de hand - 
kon opgegreepen worden : maar éen weinigje 
daar naa, als zy maar één minuut op de fneeuw , 
geiyk een afgematte bye, wat nieuwen adem 
had gefchept , nam zy terftond de vlugt op nd 
L Deer: Tet de 
