HoORSEL DER RERDIEREN. 653 
ven, tot dat de erwet rotte, Zoo lang ’tuby 
gevolg luften zal dat de wond niet heele, hebt 
gy van tyd tot tyd niets anders te doen dan een 
verfe erwet , de oude weggenoomen zynde, 
daar in te fleeken. Juift nu heefc het zelfde hier 
plâats: want naadat het vliegen -cy zig door het 
vel in ’% lighaam van het Rendier-heeft. gedron- 
gen, zalde zweer, daar door verwekt , niet eer= 
der overgaan, dan naadat dit zaad bedurven. zal 
weezen; maar dic gefchied niet; vermids % In» 
fekt hier door zyn voedfel bekoomt. 
„Hoe verwonderlyk breekt deeze Vlieg uit haar 
enge woonftee? Zoo lang ’er namentlyk iets 
ongelykflachtigs van binnen het belet, loopende 
fpleeten van het vel niet toe, En naardien het 
wormpje- vaa de vlieg geduurig aangroeit, ven 
‚daar door het gezwollen vel word uitgezet „ zoo 
kan ’c-niet anders zyn vof de Horfelbuil moet 
daar doorvook: van dag tot dag wyder-ges 
maakt worden , en het wormpje by gevolg den 
vryen adem fcheppen , zoo lang het in het Ren- 
dier verfchoolen ligt. 
Hoe wonderbaarlyk word deeze Vlieg ook. in 
het licht gebracht? Het gefchied aldus: Het » 
wormpje van poftuur in zyn fchuilhok verandes 
rende, brengt zynen ftaart aan’ gat van den buil, 
en denzelven daar tegen al op en neer, tot 
dat de randen van den buil langkzaamer hand zagt 
en wyder worden: waarna het iaer: voor 
den dag kruipt, eene fchuilplaats zoekt „ vop- 
L. Deer, Fiwg droogt s, 
