HoRSsL DER REN DIEREN. | 655, 
dit vliegje eenig hd te vreezen heeft ? De 
Vlieg i in tegendeel brand, zoo vuurig van liefde 
jegens % dier, ’ welk voor haar vlied als voor 
venyn; dat zy buiten’ herzelve geene verkwik- 
king noch geneugte fmaakt geduurende die wei. 
„nige dagen „ binnen welken de Natuur haaren 
bloeijenden leeftyd heeft beperkt.” Inderdaad 
om eeten noch ruft denkende, bekreunt zy zig 
niet of % flordig dan mooi weêr zy , mag ze maar 
in het gezelfchap van haar geliefde Rendier. 
blyvenshet welk zy over berg en dal zoo kort op 
de hielen volgt, dat zy eindelyk met verlies van 
haar. krachten; genoodzaakt is in de fneeuw te zy- 
gen. Dan, alledie mocijelykheden flapt zy over 
alleenlyk tot. dit einde, «dat zy gelegenheid moog, 
vinden, om maar één Eytjeop denrug van” Hert 
te laaten vallen; niettegenflaande zy zoo veele: 
Eijeren in haare baarmoeder draagt, dat, by 
aldien alle die, waar van ééne enkele Vlieg be- 
vrucht is, een voor een , op elk afzonderlyk 
beelt wierden gelegd , naauwlyks een geheel 
Legioen van Rendieren Eeten zyn zou om 
ze. te ontfangen. 
[Mee hoe» verfchillende fehichten Kupido 
wond „ befchryft Ovidius geeftig. Met. 1. 468. 
Equê fagitviferd promfit duo tela pharetra 
Diverforum operum 3 facit hoc , fugat illud amorem, 
Quod facit armatum (*) eft , & cu/pide fulget pe 
toc 
G) Ovidius heeft auratum eff, gelyk Vondel het ook 
5 Deer, Tt 4 vere 
