PERILLUSTRES ACADEMIjE CURATORES ! 

 PROFESSORES CLARISSIMI ! 



ORNATISSIMI ADOLESCENTES , SPES ACADEMLE ! 

 OMNIUM ORDINUM AUDITORES ! 



V^/uamvis usitatum sit et legi academicae consentaneum , ut Rector , 

 fasces depositurus , de gravi quodain argumento , sive ad eruditioqem 

 illud spectet , sive ad literas , aut doctrinas altiores , solemnem oratio- 

 nem liabeat, inconsultumque non nullis videri possit, me a campo de- 

 flectere per quemalii fere omnes, antea, equos flexere; cum nova dicere, 

 aut jam nota , callida verborum junctura , nova reddere admodum difncile 

 sit , nec , qui prseivere , indictum quicquam reliquerint , ne repetita 

 crambe auditores miseros occiderem , sat futurum fuisse existimavi , si 

 de rebus academiae nostrae, cum adversis tum prosperis, verba, utcum- 

 que , facerem. Non nescio hinc in me minus laudis redundaturum , sed 

 de academiae honore, nou de oratoris fama agitur, nec sine causa, regio 

 decreto sancitum est, ut tunc solummodo ad communia et publici, ut 

 ita dicam , juris argumenta , excurrere liceret, cum, privalis rebus con- 

 tenti , non satis amplam dicendi copiam habituri essemus. Quid euiiu in 

 stadium toties decursum prodire, et Logicam , adversante nullo, tueri, 

 et Mathesin defendere , quam nemo impugnat, et Artem medendi, con- 

 sentiente orbe universo , salutiferam dicere , et veteres laudare Musas, 

 quas oinnes laudarunt, et Pandectarum libros praedicare, nulli non pro- 

 batos, cum ultro se nobis propiora offerant, quae e domo et penatibus 



