( i5) 



prehenderunt, sed quos sciebant injustas ipsorum contra se actiones sequo 

 animo minime laturos, ac plurimorum ope, si quid contra facere aggre- 

 derentur , usuros esse , existimabant (1 ) ; nec non ex divitum numero 

 maxime idoneos sibi visos selegere, comprehensosque, ut rerum novarum 

 studiosos, capite mulctarunt, bouaque ipsorum publicarunt (2). In his 

 erat Leon Salaminius, virbonus, nemini gravis, atque innocentissimus(3), 

 cujus nullum erat crimen, nisi quod divitias haberet (4). Quem vero ut 

 occiderent, utque quam plurimos facinoribus suis implicarent, Socratem 

 cum aliis qualuor in curiam, quae in Tbolo erat, arcessiverunt , jusse- 

 runtque, hunc ex Salamine adducere necandum. At Socrates, justitiae 

 amantissimus, lyrannorum non fuit dicto audiens, eaque occasione, mor- 

 tem non tam sibi esse curae, quam ne quid injuste aut nefarie faceret, 

 verbis et facto ostendit. Ubi enim Tholo egressi erant, domum abiit; 

 reliqui autem quatuor, in his Melitus (5), Salamina profecti sunt, cap- 

 tumque Leonta ad XI viros duxerunt, qui hunc absque ullo judicio 

 capite plexere (6). Imprimis vero ad caedem destinaverant Niceratum , 

 Niciae illius, qui in Sicilia olim bellum gesserat, filium. Qui cum esset 

 liberalis ingenii homo, optimusque civis, opibus atque auctoritate om- 

 nium fere Atheniensium erat primus. Hunc igitur , quasi popularis 

 imperii esset studiosus , comprehensum interfecerunt. Cujus quidem 

 viri misera sors adeo omnium commovit animos, ut nulla esset domus, 

 quin hujus morti ingemisceret , tantae aequitatis memoria ad lacrymas 

 impulsa (7). Eadem praeterea nece periit Antiphon (8), vir patriae amans, 



(i) Xenop/i. § i4. (i) Diod. 1. I. 



(3) Xenoph. II, 3, § 3o. 



(4) Auclor Episl. Socr. t. I, p. i3, ed. Orellii , ep. VII, Diog. Laert. II, § 24. 



(5) Andoc. de myst. p. 46. 



(6) Plato iu Apologia Socr. , p. 121, parle I, vol. II. ed. Bekkeri. Ideni in epist. VII, 

 p. 429, p. III, v. III, Cf. Luzac , v. cl. iu Orat. de Socrate cive , p. 4o, p. i3o, seq. in 

 n-ota, ibique laudati, cum e veteribus, tum e receutioribus. 



(7) Xenoph. ibid. Diod. 1. 1. Lysias ady. Poliuchum, p. 321. 



(8) Lysidonidce filiusfuisse videtur, ac diversus ab Antiphonte Rbamnusio. Vide Ruhnien. 

 in diss. de Antiph. ( Opusc. p. 242 seqq. ) Cf. Jf^yttenbach. in Annot. ad Xenopft in Setect. 

 Princip. Hist., p. 4o4. — Dissentit Gilliesius Opere laud., p. 100 seq. , qui multis de bac 

 qusstione egit in nota. Priori sentenliae illud maxime favere mihi videtur, quod Theramenes 

 apud Xenoph. nihil de Anliphonte dicit, nisi hunc duas triremes ad bellum coutulisse. 



