( iC) 



qui belli temjiore duas reipublica? suppedilaverat triremes admodum 

 expeditas. 



Erat inler istos XXX tum auctoritate , tum feroci audacia princeps 

 Crilias (1). Hic priino quidem tcmpore ejusdem, qua Tberamenes, fuerat 

 sententiae, eique familiaris , postcaquam vero pronus esse coepissel in 

 plurium caedem (erat enim inexplebili in populum odio, qnippe quon- 

 dam ab hoc exsilio ejectus), ei restiterat Tlieramenes , dicens , haud 

 aequum esse inlerimi illos, quos honore afliceret populus, quique niliil 

 mali in optimates commisissent: nam et ego , ait, et tu, multa populi 

 gratia et diximus et fecimus. At illc , Theramene familiariter adhuc 

 ulens, non fieri posse respondebat, quin illi , qui potentia eminere cu- 

 perent, e medio tollere necesse haberent eos, qui plurimum ipsis ob- 

 sistere possent. Quodsi existimas, inquit , idcirco, quod non unus, sed 

 triginta sumus, minus nos de tuendo hoc imperio, quam de conser- 

 vanda tyrannide sollicitos esse oporlere, nae tu desipis (2). Jam vero, 

 multis iniuste mortem oppetentibus , cum multi, paria sibi metuentes, 

 palam coirent, et de republica quid futurum esset, mirarentur, rursus 

 Theramenes, non fieri posse, aiebat, ut oligarchia duraret, nisi lot ve- 

 nientibus in socielatem reipublicpe gerendee , quot res posceret. Hanc 

 Tberamenis hortationem non neglexere XXX tyranni, ei vero non 

 eodem animo, eodemque consilio, quo suaserat, auscultaverunt. Ex eo 

 enim tempore, sibi jam metuenles, imprimis autem ab ipso Theramene, 

 ne ad eum confluerent cives, tria millia civium elegerunt, qui rerum 

 gerendarum essent parlieipes, et formam civitatis , ab ipsis institutam , 

 defenderent (3). Quo facto Theramenes iterum dixit , sibi absurdum 

 videri , quod , quum ab initio optimos quosque civium reipublicae ad- 

 ministrandae parlicipes facere voluissent, nunc ter mille elegerint, pe- 

 rinde ae si in eo numero necessitatis aliquid inesset , ut neque extra 

 eum boni probique, nec iutra eundem improbi esse possent. Prseterea 



(1) Plato , in Charmide, t. I., p. 3n, ed. /. Bekkeri, quo in loco laudalur propter 

 geueris nobilitatem. — Xenoph. Mem. Socr. \, 2, § li, 24, 25. Cf. Aristides Oral., t. II, 

 p. 38 , ed. Jebbii. 



(2) Xenoph. II, 3, $ i5, 16. 



(3) Xenoph. § 17, 18, Justinus, V, 8. 



