( «3) 

 GAPUT III. 



S/EVIRE PERGUNT. IN INQUILINOS CRUDELITAS. THERAMENIS ACCUSATIO ET MORS. 



His factis , quasi jam iis, quidquid vellent, facere liceret, multos 

 inimicitiae, multos opum causa interemerunt tyranni (1), alios etiam , 

 non sine causa ipsorum imperio infensos, in exsilium ejecerunt; in his 

 Tlirasybulum atque Anytum, qui postea exsulum duces exstiterunt (2). 

 Cum vero non haberent , quo stipendium solverent praesidiariis (3) , in 

 curiam, quo coire solebant quotidie (4), convenerunt, ut bac de re de- 

 liberarent. Ibi apud tyrannos dixerunt Tbeognis et Piso, scelenbus prse- 

 meditandis collegarum nemini cedentes, esse inter inquilinos nonnullos, 

 qui praesentem reipublicae statum aegre ferrent , pulcherrimam ergo se 

 nactos esse opportunitatem , specie quidem poenas repetendi , revera 

 autem faciendi quaestum (5) ; omnes praeterea persentiscere , reipubhcae 

 omnino opus esse pecunia(6); cuivis igitur urium ex inquilinis sumen- 

 dum esse , ipsos capite plecti , eorumque pecunias proscriptione publi- 

 cari debere (7). Quod nullo negotio audientibus persuasere , praeter 



(i) Xenoph. II, 3, § 21. 



(2) Idetn , ibid. § 42 , quo loco an recte sese habeaut verba ii'ri 'AA*(/3i«^if» , dubitare 

 mihi liceat. Non enim a XXX viris in exsilium erat expulsus Alcibiades, sed post pugnam 

 apud Nolium spoute in exsilium erat profectus, ueque postea rediit. Aut igitur adjectio serioris 

 asvi esse videlur, aut legendum oiVs 'A^i»»: priori opinioni favet, quod § 44 non repelilur 

 Alcibiadis nomen, huic quod Archinus erat vir, uli videbimus in posterum, inter exsules et 

 consilio et auctoritate gravissimus. 



(5) Xenoph. Ibid. § 21. 



(4) Seneca, de tranquill. animi, c. 3, p. 352, edit. Gronov. 



(5) Erant enim iu /ttTtUus (qui fide publica mercaturas exercenda? gralia Athenis com- 

 morabautur) permulli, qui labore suo atque iudustria magnas sibi comparaverant divilias. 



(6) Lysias contra Brat. p. 192. 



(7) Xenoph. ibid. cf. § 4o. 



