( 2< ) 



instauranda magiio civibus auxilio proxime futurus. — Polemarcho auteni, 

 non ita felici, solitum nuncium denunciarunt XXX viri, ut cicutam bi- 

 beret, necis indicta caussa. Quem, cum ex carcere mortuus exportaretur, 

 non ex sedibus suis , quas cum fratre tres habebat, efferri permiserunt, 

 sed conducta domuscula, ibi eum exposuerunt. et, licet ei multae fuis- 

 sent vestes , nullam tamen ad sepulturam amicis petentibus concessere, 

 quorum vero unus vestem , pulvinar alter, alter quodcunque praesto 

 esset, in funus dederunt. — Ita triginta tyranni ex bonis Lysiae ac 

 Polemarchi septingentos rapuerunt clypeos, multum auri atque argenti, 

 praeterea aes , vestimenta et supellectilem , servorum denique viginti et 

 centum, quorum praestantissimos quosque sibi reservarunt, reliquos in 

 publicum contulere. Nec non egregia in toto hoc negotio inexplebilis 

 suae cupiditatis specimina prodidere, ita quidem, ut Melobius, ubi pri- 

 niuiii in Polemarchi aades venisset , uxori ipsius inaures aureas , quas 

 habebat, vi detraxerit (1). 



Ab eo inde tempore , quo saevitiae in inquilinos vehementissime sese 

 opposuerat Theramenes, et una cum caeteris, qui ad salutem publicam 

 animum adjiciebant, minitatus erat. se libertatis vindicem fore (2), in 

 collegarum odium ita incurrit, ut suam salutem cum ipsius constare 

 haudquaquam posse censerent, cum ab eo maxime impedirentur , quo- 

 minus pro libidine sua omnia agerent. Hinc insidias ei struere cceperunt, 

 eumque clam apud Senatores ( a quibus ex lege judicari eum oportebat) , 

 alius apud alium sunt calumniati, et, ut caverent hominem non tantum 

 diversa sentientem , sed et reipublicae statum evertere cogitantem , 

 monuerunt (3). Non baec fugisse Theramenem, sed pericula, quoe sibi 

 imminebant, praevidisse, utique videtur. Non multo enim ante miserri- 

 mum vitae finem , cum , collapsa domo , in qua cum aliis compluribus 

 coenaret, solus evasisset mortem, multique eo nomine ipsum beatum 

 praedicarent , praeter omnium opinionem magna voce exclamavit : » O for- 

 » tuna , cuinam me reservas occasioni ? " (4). 



(i) Lysias contra Eratosthenem, p. ig3 - 198. 

 (2) Diod. XIV, 4. (3) Xenoph. Ibid. § 28. 



(4) Plut. Consol. ad Apoll. I. I, c. 6, 417, ed. Tfyttenl. (Oxonii, »795). Cf. AlUanus , 

 Var. Ilist. IX, 2.1. 



