(4o ) 



Quo faclo mulli ex urbe exierunl , tum gravis armaturae , tum leviter 

 armati milites, quinimo equites circiter septuaginta. Quolidie igitur pa- 

 bulatum exibant, et lignis frugibusque ex agris secum sumtis in Piraeum 

 reversi, illic pernoctabant (1). At urbanorum nemo cum armis exibal; 

 solumniodo equites nonnunquam eos , qui prsedatum e Piraeo egressi 

 erant, invadebant, eosque, qui bis praesidio erant, infestabant: qua occa- 

 sione mutuae fiebant caedes. Accidit enim , ut in iExoniensium (2) (populi 

 Atticse) quosdam, suos in agros ad solitos labores exeuntes, inciderenl, 

 quos, multum frustra deprecantes, trucidavit Lysimacbus, equitum prae- 

 feclus, quanquam id moleste multi equilcs ferrent; et vicissim ii, qui in 

 Pirteo erant, Callistratum , equo merentem e tribu Leontide , in agro 

 captum, occiderunt. Nam hi tantos jam animos gerebant, ut suburbia 

 incenderent (3) , ipsumque urbis murum aggrederentur. Eral tum in 

 urbe, si id quoque dignumest, quod memoretur, macbinarum fabrican- 

 darum artifex, qui cum cognovisset, eos juxta curriculi locum, qui se 

 porrigebat e Lyceo, ex adverso Piraei sito, machinas esse admoturos , 

 iussit plaustris omnia ingentis molis saxa istuc veclari, et ubicumque 

 vellent in curriculo illa abjici. Ita lapis quisque multum facessivit 

 negotii (4)- 



Interim X viri non tantum in rebus publicis, verum etiam privatis, 

 eaudem injustitiae viam ingressi sunt, quam iverant XXX tyranni. De 

 privatis unum tantummodo eorum exstat ejusmodi factum, ex quo tamen, 

 quemadmodum ex ungue leonem agnoscas , ita facile reliquam eorum 

 agendi ralionem perspexeris. Accidit enim, ut Patrocles, qui tum legem 

 agebat sacrorum, cum amico quodam ambulans , Callimacho cuidam , 

 inimico suo, obviam fieret, pecuniam ferenti. Cui cum pecuniam eri- 

 pere vellet Patrocles, dixit, eam publicari debere , quod ex iis esset 

 Callimachus, qui in Piraeum confugissent. Qua de re contentione orta, 

 factisque mutuis conviciis , cum ahi multi concurrerunt , tum forte 



(i) Xenoph. § 25. Lysias , pro Polyst. p. 069. Isocr. de bigis , p. 332. 



(2) Vid. Wyttenb. 1. 1. p. 4i3. Cf. Palmerius, Exercil. adauctores Gr. , p. 67, et Valcken. 

 Viatribe Eutip., p. 292. 



(3) Isocr. lbid. (4) Xewp/i. § 26, seq. 



