(4) 



Hoc certe , J^iri Clarissimi! grato animo professurus est unus- 

 quisque , qui ad quaeslioncm a J obis propositam diatriben con~ 

 scripserit , cujusmodi ego etiam qualcmcunque J^obis ojfero. Quaestic- 

 autem sic se habet : 



Sciipsit M. A. Murelus Var. Lect. XIX, 4 : ^ M. Tullius, quarnquam. 

 » (pu.^fyv et erat, et liaberi volebat, Graecorum lanien nationi non- 

 » nuiirjuam subiniquus videtur: non tantum, ubi causae serviens eorum 

 » fidem in testimoniis elevat, levitatem insectatur , inslituta deridet : 

 » sed etiam cuni Romanam linguam verborum cojiia Graecae non 

 » paiem modo, sed etiam superiorem facit." — » Quaeritur itaque, ut 

 » ex operibus Ciceronis non tantum omnia illa loca deinceps seliganlur, 

 » quibus ipse, quascunque tandem ob causas , aut aeque aut inique de 

 » Gracis judicasse censendus sit, verum etiam , ut illa judicii sive 

 » sequitas sive iniquitas argumentorum rationibus probetur." 



Quaestio profecto elegantissima. Quae enim ex tota antiquitate 

 lectio dulcior , quae jucundior, quae utilior esse potest , quam 

 scriptorum summi oratoris , eximii philosophi , suauissimi epistolo- 

 graphi , atque omnino ejus , quem optimo jure omnes eloquentiae 

 Romanae parentem habent , — quam scriptorum M. Tullii Ciceronis? 



Equidem ab optimis parentibus adhuc puer ad peritum virum 

 deductus , ut Latinas Graecasque discerem literas , jam tenera 

 aetate miro Ciceronis amore capiebar. Saepe in memoriam redeo 

 illius temporis, quo eximiam percepi laetitiam , legens forte illud 

 Quintiliani : » eumjam niultum profecisse , cui Cicero placeret." — 

 Memini me gaudio exsultare et noco animo ad OJfciorum lectionem , 

 in qua tunc eram occupatus , redire. 



^r4d ^cademicas deinde prouectus lectiones , dilectissimorum prae- 

 ceptorum suasione et exemplo Ciceronis opera ea fuere, quae maxime 



