C -o) 



Cap. 11. 



Tiun ille , non sum, inquii ', nescius — Graeculos, homines , con- 

 tentionis ciipidiorcs quam veritatis. 



In fine superioris capitis contentlerat Scsevola , satis magnum esse, si 

 orator possit praistare, ut iu judiciis ea causa, quamcunque dicat, melior 

 et probabilior esse videatur : ut in concionibus et sentenliis dicendis ad 

 persuadendum sua plurimum valeat oratio : denique et prudentibus di- 

 serte, stultis etiam vere dicere videatur. Respondet huic Cicero e per- 

 sona Crassi, perstringitque doctores et philosophos Grsecos, qui bujus- 

 modi preecepta traderent futuris oratoribus. In posteriore hujus capitis 

 parte suam conlra ea sententiam profert Cicero ( \ ideatur Doctiss. Nauta 

 Commentatio in Acad. Rheno-Traject. ornata A° 1819, pag. ^O - ^9 ) 

 summo jure. Quis enim melius de arte oratoria judicare posset, quam 

 is, qui inde ab adolescentia gravissimas et subtilissimas causas tractasset, 

 et scriptis oratinnihus abunde probasset , quale esset munus oratoris , 

 qualis ad astra via ? 



Qiwe autem postremo addit: verbi enim controversia Jamdiu torquet 

 Graeculos , homines contentionis cupidiores , quam veritatis , ea non 

 dubito affirmare, quinrecte sese habeant. Eratsane inter rbetores Graecos , 

 tempore Ciceronis, inanis disputatio de signifieatione voeis Orator, et 

 hoc litiuni genere magnopere delectabanUn- isti bomines. Propterea con- 

 temlus causa eos Graeculos vocat Cicero. Quod nomen quum ssepe in 

 posterum recurret, satis sit semel monuisse, Ciceronem eo tantum uti de 

 levibus istis Graecis, qui sua aatate a pristina illa simplicitate et elegantia 

 degeneraverant, quam in veteribus illis adeo suspiciebat. Ita etiam hoc 

 loco addit : homines contentionis cupidiores, quam veritatis. Quod nul- 

 libi de germanis illis philosopliis oratoribusve di^it. Hoc autem Graeco- 

 rum ingenio insitum erat. Nam Sophistae jam Socratis setate » appel- 

 labantur ii, qui ostentationis aut quaestiis causa philosophabantur ," 

 ut ait CiceroAcad. lib. IV, cap. 23: sed inprimis postea, libertate amissa, 

 disputandi^ illud studium Athenis viguit , cumque non amplius de re 

 publica disputare possent, in quaestiunculis de philosophia laudem acn- 



