( '8) 



egregias lias res traclabant (satis notum est dictum Mununii illius, (|ui 

 Corinthum delevit) fere erediderunt eos esse semibarbaros, omniumque 

 rerum, quae ad artes doctrinasque pertinerent, plane rudes: quod tarnen 

 non ita sese babuit. 



Quod deinde dicitur ridicula Graecorum doctrina, id magis data opera 

 tractemus. 



Anlonius Graecos dicendi magistros , quos Atbenis et Rbodi audiverat 

 (lib. II. cap. 1.) boc loco acriter exagitat, idque dupliciter. Nam et im- 

 portunum eorum docendi studium lepide carpit bis verbis: » et eo for- 

 tasse phts habeo etiam negotii , ut modo Catulus dixerat cap. 5: » horum 

 » Graecorum qui se inculcant auribus nostris ; et ipsam eorum doctri- 

 nam vituperat. Quod ad prius illud attinet , videntur mibi Grteci ea 

 tetate cum pbilosopbi, tum rbetores plerique tales fuisse, peritiseque suae 

 ostentandae avide occasionem captasse, praesertim coram Romano principe. 

 Sic Plutarcbus in vita Pompeji cap. 75 Cratippum refert Mitylenis exiisse 

 Pompeji visendi causa, cumque eo collocutum esse. 



De praeceplis duo quaerunlur : an revera taba praeciperent illi rbetores, 

 qualia tribuit iis Antonius (vel Cicero), et an ea doctrina tam esset ridi- 

 cula ? Jam ad dupbcem banc normam singula exigamus. 



Accusat eorum negligentiam , quod cum totam rem divisissent in cau- 

 sam et infinilam quaestionem banc non explicarent, sed nuda appella- 

 tione defungerentur. Idem carpit Crassus cap. 15. § 65 et lib. III. cap. 28. 

 § 109, 110, quod dubitare nos non sinit, quin ita revera fecerint. 



Et jure videtur hoc Cicero appellare mirum silentium ; quamquam 

 Craeci aliquam excusationem liabent in bujus rei explicandae diflicultate: 

 sed, ut ait Crassus, melius fuisset eam omnino praeteriri , quam altentatam 

 deseri : » nunc enim inopia reticere intelliguntur, tumjudicio viderentur." 



Illam distributionem quinquepartitam eloquentiee non quidem repre- 

 bendit, sed cuique sponte in mentem venire dicit, et non opus fuisset 

 boc docere. Eos ita distribuisse patet e lib. I. cap. 31 § 142. Hoc autem 

 non plane supervacuum mibi videtur, cum illi propterea sic distribuerint, 

 ut possent praecepta sua de singulis partibus ordine quodam et sigillatim 

 exponere. Et ipse Cicero eum ordinem in hoc opere secutus est, de quo 

 vid. Doct. Nauta Comment. laud. p. 31 , 109. Hic igitur subiniquus judicat. 



