( =4) 



Cap. 32. 



yitque ii, quos nominavi, mullique praeterea > — sed ne relictum 

 quidem, et traditum, et suum conservaverint. 



Nimiis hoc loco a Cicerone laudibus ornatur Crassus. Quamvis enim 

 in occupatissima civitale viveret, et multorum privatorum negotiis trac- 

 tandis districtus esset, tamen Grsecorum literis edoctus, eorumque 

 exemplo incitatus , facile se ad tantum fastigium evehere potuit. 



Immerito carpuntur Grseci. Amissa enim libertate, ut jam supra dixi- 

 mus, exstinguunlur sensim literarum decus et ardentia eloquentise stu- 

 dia, quippe quibus maximvis stimulus et materia periit. Accedit ad 

 levandam Grsecorum culpam, quod nullus populus in arte quadam diu- 

 tissime excellere solet, sed ad fastigium cum pervenerit, sensim delabitur. 



Cap. 33. 

 Quid enim M. Catoni — atque adventitiam defuit? 



Quanti fecerit Cicero studia illa transmarina atque adventitia, et quam 

 necessaria ea duxerit homini Romano, omnibus ut dicunt numeris ab- 

 soluto, abunde ex hoc loco patet. Nil enim M. Catoni ex illius sententia 

 deerat, nisi politissima illa Grsecorum doctrina. 



Cap. 34. 

 Sed, ut ad Graecos referam orationem — ab illis exempla repetenda. 



Locus classicus. Illud quidem, utrum virtute Grseci an Romani prae- 

 stiterint, arduum est judicatu. Romanorum religionem alendse virtuti 

 commodiorem fuisse , quam Graecorum casrimonias , censet Neander 

 (Denkw. aus der Gesch. des Christ. , tom. I., p. 83-96) allatis 

 Posidonii, Valerii Maximi , Sallustii et Ammiani Marcellini testimoniis, 

 priscorum Romanorum virtuti perquam honorificis. Haud igitur inique 

 Cicero palmam iis tribuere videtur. — Sed pari jure Grascis debetur 

 doctrinas principatus. Potest huc adhiberi locus Horatii : » Graecia victa 

 ferum victorem cepit." 



