(35) 



Cap. 65. 



De quo homine hoc auditum est unquam — summa in pace praetoris 

 populi Romani statuis praesidio non fuisse. 



Exempla quee affert Cicero, eximie probant religionem atque liuma- 

 nitatem Graecorum. — Mirum sane erat Romanis, quod aliqua civitas , 

 ejus , contra quem acerbissimum bellum gereret , statuas illeesas et incolu- 

 mes sineret. 



Actio II. Lib. III. 



Cap. 37. 



^i. Valentius est in Sicilia , interpres : quo iste interprete non ad 

 Linguam Graecam , sed ad furta et Jlagitia uti solebat. 



Merito hancce Romanorum consuetudinem , quippe a studio linguee 

 patriae profectam, laudavit V. Rev. Schrant, allato Valerii Maximi loco 

 Lib. II. cap. 2. in Oratione inaugurali : Over het beoefenenswaardige der 

 Nederlandsche Tale , zoo om haar zelve, als om hare voortbrengselen . 

 Gandavi, 1818. p. 55. 



Actio II. Lib. IV. 



Cap. 7. 



Dicet aliquis: Quid? tu istapermagno aestimas? Ego vero ad meam 

 rationem usumque non aestimo. f^erum tamen a vobis ita arbitror 

 spectari oportere, quanti haec — eorum judicio , qui studiosi sunt 

 harum rerum, aestimentur : quanti venire soleant, etc. 



Rursus parvi se ducere artis Graecorum opera fingit Cicero : sed conff. 

 quae annotavimus supra ad Act. II. lib. II. cap. 35. 



Cap. 51. 



Medemini religioni Sociorum , judices , conservate vestram. — Sic 



appellari Graeca voluerunt : negligentes ac dissoluti, si cupia- 



mus esse , qui possumus ? 



Ingenue profitetur Cicero, judicibusque in memoriam revocat, Romanos 



