(4o) 



Videamus igitur, ut argnnientorum rationibus hoc Ciceronis effatum 

 probetur, quales optimo tempore Athenis fucrint conciones, ut inde pa- 

 leat, quantum bonis institutis abuli possit civitas, et quomodo tandem 

 concionum in primis a pristino usu degeneralarum liberlate immoderata 

 ac licentia (quamquam insuper aliis causis, ut v. g. discordiis intestinis 

 alque mutua civitatum invidia) Grsecia in servitutem detrusa fuerit. 



Concio non sponte et inconsulto habebatur, sed convocabatur a Pryta- 

 nibus, ita ut ante proponeretur, quid ad populum essel referciidutn , 

 quodque, postquam a senatu universo probatum esset, TpofiouXeCpz vo- 

 cabalur. 



Erant conciones ordinarias, vel extraordinariae : hse habebantur tum, si 

 quid repente incidisset, de quo consuli populum et decerni utile vide- 

 fetur: eaeque vel a Prytanibus jussu senatus, vel a praetoribus (o-TpccTyjyois), 

 si res bellica esset, convocabantur ( vid. Pollux , lib. VIII. segm. 116. 

 Hesychium voce y.ctTCiy.A.yjo-icc et Valcken. ad Ammon. p. 12.) 



Hoc praesertim concionum genus carpere videtur Cicero , quia saepe in 

 iis psephismata lata sunt, quse populi saluti minus conducebant; ali- 

 quando autem etiam ejusmodi fuerunt, ut tota res Graeca periclitaretur. 

 Ad sententiam dicendam in concione neque omnes , neque nullo ordine 

 admittebantur. Primum in conciouem ipsam admittebantur tantum cives, 

 exclusis iis, qui infamia notali essent ( ol ccti/jloi) item servis et peregrinis. 

 Cives autem ilh intelligebantur, qui in Xefyccpfciy.ov ypcc//./j.ccTeiov relati 

 erant, i. e. qui suae tutelae essent. 



Videmus igitur, si re postulante in concionem venire voluissent Athe- 

 nienses, futurum fuisse , ut flos civitatis ibi semper adfuisset, et ut procul 

 dubio decreta moderata ac reipublicae conducentia semper fuissent; — sed 

 cum sponte venirent cives, mox propter multorum inertiam necesse fuit 

 mercedem constituere in concionem venientibus, primum oboli, postea 

 trium obolorum : factum est hoc post Periclera , vel Callistrato vel Agyr- 

 rhio suadente. 



Nihilominus necesse erat nonnunquam in rebus gravis momenti aliis 

 eliam rationibus populum in concionem cogere ; veluti clausis omnibus 

 viis, praeter eas, quee ad concionem ducerent; rebus venalibus e foro 



