(/,3) 



anleferentKc snul Graccorum urbanitati, et prsesertim Athenieiisium. Conf. 

 de Orat. lib. II. c. 5/ ( . 



Ibidem Epist. 24 ad Paetum. 



Quae maxime sermone ejjicitur familiari — nos : convivia, cjuod 

 tum maxiine simul vivitur. 



In eandem sententiam disputat Cicero de Senectute cap. 13. Annotat 

 ad hrec loca Muretus Var. Lect. lib. XIX. cap. 4- '■ » Facere in eo quoque 

 » mihi videtur injusle, quod accubationem epnlarem melius a Lalinis 

 » convivium, quam a Grrecis o-vv§eltvov aut <tv\j.too-lov nominari judicat. 

 » Contra enim appellatio Latina habere <juandam intemperantice signifi- 

 » cationem \idetur : quasi tum demum \i\ ant homines , cum cibum 

 » capiunt: neque sit inter eos, preeterquam in epulis, ulla vitse com- 

 » munio. At Grasci una vivere dicent, eos etiam qui uegotia sua inter se 

 » communicant , qui crebro una sunt , qui una militant , una philoso- 

 » phantur: convictuni denique multis aliis in rebus , quam in vino et 

 » epulis intelligent : non ut Latini, qui convivere, ut hoc verbo utar, 

 » eos demum dicunt , qui una tanquam ad idem praesepe pascuntur , 

 » quasi nihil sit aliud <ru£viv quam <rvyx i opToc%e<r(Su.i. Elegantius illi, qui 

 » aliud esse viderunt, una bibere, aliud una vivere. Itaque communio- 

 » uem epularum ab eo, ut Varro ait, coagnlo. quo convivia continentur, 

 » nominarunt : vitac conjunctionem ad alia graviora et magis seria reser- 

 » varunt." 



LlB. XVI. EpiST. 4 AD TlRONEM. 



Lyso enim noster, vereor ne negligentior sit; primum, quia omnes 



Graeci, cleinde , etc. 



Negligentiores fuisse Grsecos , praesertim si eos cum Romanis compa- 

 res , omni dubio caret ; innumerabilia testimonia prajbet historia ; expli- 

 candum autem ex insita populi levitate. Cseterum conf. Cortius ad hunc 

 locum. 



