C6. ) 



enim a Romanis essent devicti, magna pars alacritatis in stncliis certo 

 certius perire debebat, ita ut non amplius totis viribus se iis darent. 



Lib. II. Cap. 36. 

 Principio enim terra sita in media parte — tritum est enim pro Latino. 

 Duo rursus exempla jactatae illius copias linguse Latinas. 



Lib. III. Cap. 23. 



^itque haec quidem ejusmodi ex vetere Graeciae fama — ne per- 



turbentur religiones. 



Rornani in religione multo graviores et austeriores erant, quam Graeci; 

 itaque jure ex eorum sententia disputat Cicero , resistendum essefamae tot 

 esse Joves, lot Apollines, tot Dionysos, ne religiones perturbarentur. 



DE DIVINATIONE. 



Lib. L Cap. 1. 



Itaque ut alia nos melius multa quam Graeci — afurore duxerunt. 



Intelligit Grsecorum vocem fjt.oivTiy.viv , comparatam cum Romanorum 

 divinatione. De illa Lennepius Etymol. in voce /j,dvTig: Vates a Graecis 

 dicebatur /jlocvtis q. d. furibundus vel furore percitus a jMCtivstj-^ui furere. 

 Inde autem in vatem apte translata vox fj,xvTig, quia vates oracula red- 

 dituri , furore, quem divinum vocabant , perciti id faciebant. 



Ibidem. 



Quam vero Graecia coloniam misit — sine consilio deorum est? 



Non laudi haec Grsecis sunt ducenda, sed potius eorum superstitioni 

 tribuenda. 



Cap. 19. 



-^ge , Barbari vani atque fallaces : num etiam Grajorum — multis 

 saeculis verax fuisse illud oraculum. 



De veritate historiae apud Graacos, quod ad oracula attinet, non multum 



