(63) 



tore libro cap. 13 et 14, unde patebit, quara longe in graviSsima re, 

 qualis est historiae conscriptio, palmam Romanis Grseci praeripuerint; — 

 ne post Ciceronem quidem, nisi.a Greecis edocti, magni extiterunt his- 

 torici Latini, quales Sallustius, Livius, Tacitus (vid. Vossius de Ilistoricis 

 Graecis, ut et etiam de Hisloricis Latinis). Recipiendam h. 1. censeo Wyt- 

 tenbachii correctionem iegenlis jejunius pro jucundius ; quamquam hoc 

 ironice potest accipi, vid. Doct. Nauta Comment. de Coelio Antipatro iu 

 Annalibus Acad. Lugd.-Bat. , anni 1823, pag. 9. 



Cap. 9. 



Nam etoculi nimis arguii — Graeci norunt, nomen omnino non habent. 



Ad hunc locum in scholis annotavit Cl. Wyttenbachius : » Cicero mul- 

 » tis locis iniquior est erga Graecos , quum reprehendit eos multarum 

 » rerum vocabulis carere , quae haberent Latini; qua de iniquitate 

 » diximus ad libros de Finibus bonorum et malorum. (Vide supra ad 

 » Lib. I. cap. 1.) Graeci autem hanc partem capitis humani , qua 

 » continetur vultus et significatio characteris vocant Jjflos item (pvanx." 

 Vid. ad h. 1. Davisius et Casaubonus ad Theophr. Characteres, p. 234 ^eq. 



Lib. II. Cap. 12. 



Cumque f^esta, quasi focum urbis , ut Graeco nomine — interpre- 



tum nomen tenemus. 



Nam Latinum nomen J^esta factum est a Grseco 'Eqla focus , prre- 

 posito digammate Aeolico, 



Cap. l^. 

 Nam mihi cum muUa eximia — Sed etiam cum spe meliore moriendi. 



Mysteriis Eleusiniis, qua3 hic intelliguntur, multum certe boni debuit 

 bumaiuiiii genus; nam omnia, quse enumerat Cicero , inde profluxisse 

 videntur; itaque maxime initiorum inventio pertinet ad laudes Graeeipe 

 et inprimis Albenarum (conf. Creuzer in oratione saepe laudata passim. ) 



De Eleusiniis peculiarem scripsit librum loann. Meursius , post eum 

 magni Heynii discipulus elegantissimus Jctus Joan. Aug. Bachius , deinde 



