(68 ) 



Cap. 5. 



Leelius: Ego vero non gravarer — omnibus rebus humanis anteponatis . 



Praeclara laus, quam Giaccis doctoribus Iribuit Laelius, admixta tamen 

 temerilatis reprehensione. Eandem consuetudinem subito disputandi me- 

 morat Cicero de Orat. lib. I. cap. 22. et lib. II. cap. 3. 



Cap. 12. 



Quis clarior in Graecia Themistocle — apud nos feccrat Coriolanus . 



Fere ubique, ubi Graecos homines reprehendit, etiam Romanos apponit 

 Cicero, ut et hic fecit. Ex hocautemloco apparet, quam injuste in libris 

 de Repubhca lib. I. cap. 3 dicat : quae (exempla) nata et frequentata 

 apud illos (Athenienses sive Grsecos) etiam in gravissimam civitatem 

 nostram dicuntur redundasse. Erat autem Coriolanus aequalis Miltiadis, 

 nam floruit uterque circa annum 490 A. C. De Themistocle vero Plu- 

 tarchus tradit, eum, quod patriae bellum inferre nollet, veuenum bibisse. 



Cap. 13. 



Nam quibusdam quos audio sapientes — suarum cuique rerum, etc. 



Jure illos Graecos philosophos reprehendit Cicero; erant autem Epicurei; 

 quorum seutentiam proponit de Finibus lib. I. cap. 20, refellit ibidem 

 lib. II. cap. 24-27. 



DE REPUBLICA. 



Lib. I. Cap. 3. 

 Illo vero se loco copiosos — secutae sunt. 



Occupatus est h. 1. Cicero in refutandis illis philosopbis, qui negarenU 

 sapienti rempublicam esse , gerendam ; erat nempe placitum Epicuri : 

 tov <r6(pov ov TroXiTtva-ttrbtt.i : copiose hac de re egimus ad lib. III. de 

 Oratore cap. 14 et 15. 



De iniquitate , qua h. 1. Graecos tangit, ac si eomm exemplo Romani 

 adducti, suos etiam principes viros ejecissent , videatur annotatio ad 

 cap. 12 de ^imicitia. 



