( ») 



P'Q' in I. Diflerentia auteui duarum harum aequationum, sive acquatio 

 curvae HH' haec est : 



dV (rf*V i , ) 



II + "}-dT> — + -- - et <M=°- •• ( 3 ) 



Ergo ad determinandum punctum 1 loco combinationis aequationum 

 (1) et (2) adhiheri poterit comhinatio aequationum (1) et (3). 



Sed quo decrescet magis a, et quo propius igitur accedit ad T punc- 

 lum 1 , eo curva HH' expressa per (3), continuo propius accedet ad 

 curvam HH , quee secat AB in T'; orietur igitur aiquatio curvae HH 

 quando ponetur a. = o in sequatioue (3) , quae , posita hac hypothesi , 



evadit -y- = o. Ergo punctum T' curva: AB quod respondet ad valo- 



ClrL 



rem A constantis, prsebebitur duabus aequationibus 

 __ dV 



Y=0 >dX = °- 



Si nunc eliminatur inter has duas aequationes constans A , aequatio in 

 x et y exinde oriunda, prtebehit non jam T, non T', nec T", sed erit 

 evidenter aequalio curvae totius AB, i. e. curvse quaesitse. 

 Si sequatio proposita haec esset : 



<p (x, y , A,, A. , A 3 An)=V=o. 



Constantibus iuter se ope aequationum sequentium connexis 



/, (A,, A, A.) = F, = o 



/. (Ai, A. A n ) = F.= o 



/,.,(A, , A. An) = F„., = o. 



facilius nihil foret, quam ope harum aequationum ex valore V, omnes 

 constantes , uua excepta , expellere , et sic casum hunc ad casum prae- 

 cedentem deducere. Omnes constantes quoque considerari possunt tan- 

 quam functiones unius alteriusve earum , tanquam functiones v. c. 

 constantis A, tum differentiando sub hac conditione, et eliminando 



A , , A, . . . An , -,~ , -7T— • • ■ -rr- , inter aequationes V = o, F, = o, 



v dy d(F.) d(F % ) d(F„.,) 



K = o. . . IV, = o, JL. = o, ^-1 = o, i A _ J = o... -^- = o 





