( » ) 



agitur de transitu ex vitro in aquam , n adacquat 2 , unde m = — '■!, vel 



9 1 V^n 



_ nnrlp m -^i _ L 



8 



9 



quod fere eodem redit m = ^ , et exinde concludilur - = 9 -, undepatet, 



axem verticalem se liabere ad homontaleni , uti 9 ad _}j verbo ellipsis 

 eo magis est elongata, quo magis ambo media inter se differant vi sua 

 refringendi. 



Quoad visionem , fig. 6. (la vision) , sequitur quoque ex proecedenti- 

 bus , et Sx figura nota evolutae ellipseos : 



1" QuamJiu oculus spectatoris manet in verticali per punctum lumi- 

 nosum ducla , tamdiu et imago manet in eadem verticali , et licet 

 prorsus oculus in hac perpendiculari atlollatur , quamvis deprimatur , 

 iinago numquam locum mutat, manet continuo iu puncto tangentipe F, 

 quod propius est ad superficiem refringentem quam ipsum punclum 

 reale P (1). 



2° Si oculus movetur in ipsa superiicie dirimenti, quo magis recedit 

 a verticah , eo magis et ipsa imago ab eadem verticali digreditur, et 

 simul ad superficiem accedit. Quum oculus ita a verlicali secesseril, ut 



distantia inter ipsvun et centrum C, aequalis facla fuerit -, tum imago 



cum oculo confluet. Hoc limile superalo, frustra oculus progredietur , 

 imago manebit in eodem loco. 



3° In omni situ intermedio oculi, imago semper extra vertica- 

 lem ad idem latus apparet. Si a puncto dato, v. c, ab I, oculus verti- 

 caliter ad aliud punclum H attollitur, videt imaginem gradatim descen- 

 dentem, et ad verticalem, ad punctum scilicet F, quod tamen numquam 

 assequitur , accedentem. Contrarium locum baberet quando oculus a puncto 

 H progressus accedet ad I. Facile dijudicaretur quid eveniret si oculus 

 orsus a puncto quodam , borizontaliter accederet ad allerum. Tandem oculus 

 in linea obliqua sed recta motus , percurret tangentem ad causlicani , 

 quando licet moveatur ipse oculus, imago remanebit immota. Unde ape- 



(i) Dislantia FP proportionalis est ad disUutiain CP pvuicti himinosi a superficie. 



