PROLEGOMENA, 



\Juacunque homines ratione impulsi prima societatis fundamenta 

 constituisse videantur, illud tamen extra omne dubium positum est, 

 per pactum civile singulos aliquam suae libertatis portionem in com- 

 mune contulisse , quo tutius reliqud fruerentur. 



Quemadmodum enim nulla societas sine aliqua libertatis parte alie- 

 nata, ita nec sine aliqua retenta cogitari potest, ita ut, ubicunque 

 terrarum vel ex vi, vel ex conventione , vel ex longissima aliqua 

 temporis praescriptione talis libertas gentibus denegafa est, ibi non 

 status civilis , sed status perpetuae injuriae vigeaf. 



Quod si autem quaedam jura ita nobiscum cohaerent, ut ne a 

 volentibus quidem alienari possint, consequens est, neque eorum tu- 

 telam alienari posse, qud videlicet sublatd, jus omne vanum atque 

 irritum recideret. P~erum enim vero , quum quilibet civis, civitatem 

 ineundo , sud sibi cogendi vi atque facultate interdixerit , necesse est, 

 ut istius tutelae onus ipsi civitati incumbat, in quam ista vis et fa- 

 cuttas es.t translata, utque privatorum jus in Reip. obligationem sit 

 conversum. 



^dtque idcirco ex alienatis singulorum libertatibus constituta est 

 vis publica, quae jura singulorum reseruata, eaque vel tacite homi- 

 num cordibus insculpta, vel expresse in tabulas redacta, vel denique 

 usu stabilita, ab omni laesione salva atque intacfa praesfaret. 



Neque tamen ad hunc finem obtinendum sufpciebat , ut quis mera 

 cogendi vi esset instructus, qud vel periclitantibus semper adesse, vel 



