( 6x ) 

 TITULUS II. 



DE CONFESSIS. 



§ 32. 



Confessionis notio, et an confessio admittenda , exigenda vel 



rejicienda sit. 



Inter diversas testimoniorum species unum est, quod, propter singu- 

 larem, qua constituitur , relationem, singulari studio examinandum vide- 

 tur , scilicet testimonium rei adversus se , sive confessio ; qua quidem 

 nescio an aliqua probationum pars inter philosophos , legislatores et ju- 

 risconsultos magis unquam disceptata et controversa fuerit. Plato ait 

 quemlibet civem , quidquid deliquerit, non solum non celare sed vdtro 

 ad judicem deferre debere ; et morti se offerre , si mortem scelere suo 

 meruit (1). Et altera vero parte Quinctilianus contendit, eam esse natu- 

 ram omnis confessionis, ut possit videri demens qui de se contitetur (2), 

 et parum abest ut de se confitentem Filangierius suicidam appellet (3). 



Quod si ab auctorum scriptis ad legum codices transeamus , videmus , 

 apud Romanos confessos pro convictis fuisse habitos , quamvis confessio 

 ad condemnandum non esset necessaria (4). Medio eevo , in plurimis ju- 

 diciis, non licebat aliquem mortis damnare, nisi de se esset confessus, 

 et, ut confiteretur, adhibebantur tormenta atque cruciatus, quibus vivus 



(1) ... K*<' ftj uvcxpivTtrea, , «AA iis n tfxtlpl» ayu, rt ifiKVfut, htt $& fU», K X l 

 iyir,; yi,i,r«.i. _'A.«y^i.r <N x.a.1 «„'„» xah.tis ^AKr pj tivth 1X1S, , &*!.<. '£«» H ( x , XT n 

 «|i« >i$'iKvix.as q, mrttnirKtit. Plato iu Gorgia. 



(2) Quiuctil. Declam. 3i4. 



(3) Filangieri, 1. 3, ch. 10. 



C4) L. 2, C. quor. appell. non recip. — L. 16, C. de pcen. - L. 8, princ. C. ad Leg. Jul. 

 de vi priv. - L. 10, C. de episc. et cleric. - L. a5, § ult. D. ad Leg.Aquill. - Haus.«3 7 G. 

 — Matth. tit. 16, c. 1, § 1. 



