(65) 



se submittere, quamvis certo scirent, grave damnum inde sibi oriturum? 

 Haud ignoro eam legem nobis jam a natura esse insculptam , ut saluti 

 nostrae prospiciamus. Sed salus nostra saluti publicae submittenda est, et 

 quemadmodum eum qni sponte pro patria se devovet, laudamus polius 

 quam vituperamus, ita dicendum est, eum scelus suum saltem respectu 

 reip. redemisse, qui se ultro prodidit, ut civitatis legibus satisfieret. 



Quod si vero quseritur, an reus debeat de se fateri, respondere non 

 dubito eum non debere. Nam si puniendi juri, quod civitati necessario 

 competit, non respondet nisi obligatio negativa legis exercitium non 

 impediendi , qua ratione dici posset , eum legis actionem impedire qui de 

 se non fatetur? Civitati jus concessi mihi certam pcenam, si delinque- 

 rem, irrogandi. Ergo exerceat suum jus: per me licet. Ejus est delicta 

 investigare, omnia media quibus legum violationes deprebendi possint, 

 quserere et adbibere. Ego totus in me defendendo sum , et non obni- 

 tendo officium meum implevi; neque solum non fateri, verum etiam ad 

 diverticula et mendacia, ut justitise lucem atque oculos effugiam, pos- 

 sum recurrere, quia me ad verum dicendum erga civitatem non obligavi. 



Ea itaque est jure naturali civitatis erga reos et reorum erga civitatem 

 conditio : binc, jus positivum; inde, obligatio negativa; jus civitatis erga 

 cives pcenas a delinquentibus repetendi ; obligatio civium erga civitatem 

 leguin vindictam nulla vi externa repellendi. Quum vero jnre civih 

 quaedam interdum jubeantur vel prohibeantur, quae jure naturali jussa 

 vel prohibita non sunt, quaeritur, an ea lex a civitate possit sanciri quae 

 reorum confessiones exigat vel rejiciat. 



Lex civilis quse reorum confessiones rejiceret et irritas declararet , 

 qualem Filangierius proponit (1), rectae rationis principiis omnino foret 

 adversa. Talem legem ferendo, civitas proclamaret se adversus delin- 

 quentes jure suo uti velle, sed non velle ut dehnquentes illi juri sponte 

 se submittant. Hac lege admissa , justitiac vultum pessima impunitatis 

 exempla foedarent. Veniret homo scelere iusolens , qui se convinci non 



(1) Le temoiguage direct du coupable contre lui-raeme u'anra aucuue force legale , il ne 

 doit parler que pour se defendre. Tout ce qu'il dit coutre lui doil etre rejete comine iuutile. — 

 Filangieri, ch. i5. — Regles de jurisprudence pour Ia preuve testimoniale. — R. 4. 



