(74) 



ad diluendum crimen et tollendam vel miligandam posnarn , sine dolo 

 facti vel inculpatae tutelae exceptionem adjiciat ( quae confessio 

 dicitur Umitata , vinculata, vel qualificata) , quaeritur , an talis con- 

 fessio ila dividi possit, ut priorem partem acceplet accusalor, posterio- 

 rem repudiet. Et distiuguendo respondendum videtur. Nam si factum 

 de quo reus confitctur, indiciis et circumstantiis aliunde exploralis con- 

 (irmatnm est, niliil impedit, quominus admissa confessione, excusalionis 

 fides lamdiu suspendatur, donec ipse reus eam probaverit, nec amplius 

 quBeratur, an factum admiserit, sed an dolo malo admiserit. Alias enim 

 delinquens ita confitendo conditioneni suam nieliorem redderet et se 

 confessione limitata, tanquam certissimo quodam clypeo, adversus legem 

 tueretur. Sed si nemo contra reum testatur, nisi ipse reus, iuiquissimum 

 foret confitenti credere, excipienti non credere. 



Si Tilius coram judice teslatur impetum in se essefactum, dum solus 

 per silvam incederct, seque, ut imminens vitae periculum depelleret , 

 hominem interfecisse , quid inlmmanius, quid magis a justitia alienum 

 foret quam ejus confessionem tanquam plenam delicti probationem ad- 

 mittere, simulque illi inculpatae tutelae probationem injungere , quum 

 nulli testes adfuerint, quos pro se sibi possit advocare. In tali itaque 

 casu judex confessionem et excusalionem pari fide accipiet, nisi vero 

 accusator ex circumstanliis vel aliunde probatis vel ab ipso reo confessis 

 probare possit, reum istam caedem non ad propulsandum vitae periculum, 

 sed ad explenda delestanda sua consilia admisisse. 



Ex eo igitur patet , quomodo accipienda sit ea regula quod in causis 

 civilibus confessiones dividi non possint (1) , in criminalibus possint ; 

 quae regula in utramque partem nimium generaliter concepta est. Nam 

 in causis civilibus confessiones dividi possunt, si pars ejus quod reus fa- 

 tetur, jam ex aliis argumenlis et probationibus constat; atque ex adverso 

 in criminalibus non possunt, si id quod coufessione continetur, judex non 

 aliunde quam ex confitenlis ore cognoscit. 



(1) Art. i556, C. C. 1'aveu judiciaire ne peut elre divise contre celuiqni l'a fail. — Rlallli. 

 t. 16, c, i , § 20. — Crernani in fine cap. 27, R. 21. — Haus § 38o. 



