C93) 

 et omnes qui Ciceronem insecuti suut auctores, item prasdicarunt, argu- 

 mentorum fonles ex rebus vel ex personis esse petendos (1). Hanc divi- 

 sionem tantum abest ut impugnem, ut contra mihi persuasissimum sit 

 illain necessario veram esse debere. Nain prseter personas et res nihil in 

 rerum natura existere et proinde nullum argumentandi fontem esse 

 posse, nemo est qui non intelligat. Sed , nisi fallor, ex hac divisione 

 admodum exigua lux orilur, et qui cognoverit omnia argumenla ex per- 

 sonis vel ex rebus esse petenda, non multo magis profeceiit, quam qui 

 argumenta et argumentorum locos, quid sint, plane ignorabit. Neque 

 meas auctoritates longe petam. Habeo in ipsis illis auctoribus unde meam 

 sententiam abunde confirmem. Nara idem ille oratorum princeps, quem 

 non sine aliquo gratias et reverentias sensu nominare fas est , postquam 

 illam divisionem fundamentalem assumpserat, necessitatem intellexit ea 

 divisionis capita iterum subdividendi, ul pateret quid sub utroque com- 

 prehendi vellet. Quare mox subjicit se personis has res attribuendas pu- 

 tare, nomen, naturam, victum, fortunam, habitum, affectionem, studia, 

 consilia , facta , casus , orationes. Videtis quam procul jam simus ab ea 

 simplicitate primitiva, qua tota res statim illustrata videbatur ! Sed ne 

 sic quidem omnia jam plane definita putare debemus. Quid enim est 

 natura? quid victus, quid fortuna? quid habitus? quid affectus, et reli- 

 qua quac Cicero personis attribuenda esse existiuiat? quis non intelligit 

 ea verba novis iterum definitionibns explicari, eas res novis divisionibus 

 illustrari debere ? — Sed rursus videamus quamam negotiis attribuenda 

 esse censeat? » Negotiis enim quee sunt altributa, ait Cicero (lbid. xxv), 

 » partim sunt continentia cum ipso uegotio, partim in gestione negotii 

 » considerantur, partim adjuncta negotio sunt, partim geslum negoliuui 

 » consequuntur. Jam vero (ut continentia, ut adjuncta, ut consequentia 

 » prseteream) in ipsa negolii gestione quasritur locus, tempus, occasio , 

 y> modus, facultates." Sed quid rursus quaerendum in loco, quid iu tem- 

 pore, quid in occasione, quid in modo, quid in facultatibus? Manifes- 

 tum est ea omnia in infinitum extendi. 



(1) Ex pcrsona el re atque ex utriusque adjunctis, veluti ex suis locis atque sedibus , 

 indicia quascumque peti debent. Cremanni, C. 21, § 2. 



