( io4) 



In omni autem accusatione tria accusatori sunt probanda : 1° Delictum 

 dequo agitur, revera fuisse commissum; 2° renm hujus delicti auctorem 

 sive physicam causam exstitisse; et 3° ea quae ad impulationem in pcenam 

 requiruntur, in ipso occurrere. Et quonam ordine tria iila momenta quae 

 conjuucta aliquem noxium faciunt(l), probentur, ad justam pcenarum 

 applicationem plurimum interest. Nam neque auctor requirendus ante- 

 quam de delicto constiterit, neque imputatio antequam de auctore (2). 



Haec adeo manifesla sunt et tam publice recepta, ut possit puerile vi- 

 deri ea in praeceptum reducere ; sed aliter illi videbitur, qui reputabit, 

 illum ordinem tam in disceptandis quam in judieandis causis vix unquam 

 fuisse observatum, et nullam fere causam exstitisse, quae sententiarum 

 iniquitati latiorem locum <lederit. 



§ 63. 



De corpore delicti, 



Ante omnia itaque requiritur, ut de delicti existentia plene constet , 

 vel, ut melius loquar, requiritur ut constet de facto quod delicti funda- 

 mentum constituit. Nam delictum proprie non intelhgitur, nisi cum 

 imputalione conjunctum, et itaque ad certum auctorem relatum. Nunc 

 vero de facto physico tantum loquor in se spectato et sine respectu ad 

 suum auctorem. Quomodo autem ejus facli quaestio instituenda sit, fa- 

 cillimum est cognoscere. Titius accusatur quasi Maevium occiderit : quae- 

 ratur an Maevius revera fuerit occisus ; quasi Maevii fores effregerit : 

 quseralur an fores fuerint effractae ; quasi falsum commiserit : quaeratur 

 an revera falsum fuerit commissum (3); et sic porro. 



(i) Le mot coupahle est une expression complexe qui declare tout-a-la-fois : 1° que le fait 

 de l'accusatiou est couslant ; 2° que Taccuse en est 1'auteur ; et 3° qu'il l'a commis a-vec une 

 iutention criraiuelle. La oii ces trois circonstances ne sont pas reunies, il ne peut pas y avoir 

 de culpabilite et consequemment de condamnation. Cass. 6 Mars 1812. Bull. 1812, p. 90. 



(2) CI. Haus, § r54 et 174. 



(3) L. 1 , § 24, ff. de Scto Sjllauiano : itein illud scieudum est, nisi constet aliquem esse 

 oc.ti.inm, non haberi a familia quaestionem. Liquere igitur debet scelere interemptum ut Scto 

 locus sit — Et L. 5 , § 2, eod. tit. nou alias bona publicantur, quam si constabit esse occisum 

 patrem-familias, etc. 



