( 'oS ) 



menlis, nunquain vero indirectis sive indiciis idonee probalur. Quamvis 

 enim indicia ad eonfirmandam lalis facti existentiam in auxilium possint 

 vocari, tamen nullum casiuii occurrere posse existimo, ubi per sola in- 

 dicia id prEesletur, ut faclum pro certo atque comperto liabeatur. Nam 

 in onuii causa, in qua libertas, securitas atque fama, summa vitse bona, 

 in diseeptationem veniunt , debet aliquid certum esse et indubilatum , 

 quod judici lanquam fundamento inserviat, quo reliquas probationes pro- 

 babili modo superstruat. Quod si quseritur, cur delicta natura sua per- 

 manentia, quando delicli corpus deficit , eliam indiciis probentur, quemad- 

 modum id supra vidimus, non vero £eque transeuntia , respondeo, eliam 

 in delictis permanentibus indicia tantum realia admitti , quibus multo 

 magis fidei quam reliquis inest; talia vero indicia in delictis transeuntibus 

 plane desiderari, quippe quorum ea est natura quod nulla vestigia post 

 se relinquant. 



Jam vero transeamus ad delicta verbis admissa, quae iterum vel per- 

 manentia sunt, vel transeuntia. Nam scripta quid sunt aliud quam per- 

 manens verborum repraesentatia? 



Vcrba volaut, sed scripla mauent 



In delictis autem quae scripto consistunt , universe et pro omnibus ca- 

 sibus statui posse reor, deliclum pro certo non posse haberi, nisi ipsum 

 delicti corpus appareat. Maximum itaque discrimen facio inler delicta 

 quse faclo permanenti et ea qua3 scribendo fiunt. In illis enim, si corpus 

 delicti exbiberi non potest, dantur alia probandi media unde judex ido- 

 neam facti cognitionem obtinet. Contra in posterioribus, si corpus delicti 

 deficit, nulli omniuo datur poenae locus. Hinc itaque non creditur testi , 

 se falsum instrumenlum, vel litteras incendiarias, contumeliosas aut ca- 

 luinniosas, vel libellum famosum aut delatorium ab aliquo confectum 

 vidisse declaranli , nisi libellus iste famosus aut delatorius, illae litterae 

 incendiariae, contunieliosae aut calumiiiosae , vel denique illud falsum 

 instrumentum propalam feratur. Hoc principium etiam iu foris crimi- 

 nalibus semper maxima cum religione fuit observatum , et neminem 

 unquam tali de crimine condemnatum scio, adversus quem instrumentum 

 criminosum non fuerit productum. Cujus quidem rei quum tacitum et 



