( »5) 



vesti<*anda3 veritatis ratio. Sed plerumque veritas accusatoribus parum 

 cordi est , quippe qui nihil aliud queerere solent , quam ut reis vera aut 

 iicla crimina adiuveuiant, et ingenii lumen accusandi subtilitate ostendant. 

 Id pra:sertim in Gallia, probant procuratorum criminalium requisitoria, 

 ad declamationem potius quam ad informationem et ad delectandas aures 

 quam ad illustrandam judicis conscientiam melius composita ; ambitiosis 

 quidem ornamentis plena , sed argumentorum nervis vacua ; in quibus 

 flores et sententia abunde reperias, sed mentem desideres civitatis simul 

 atque innocentiae periculo intentam ; ubi denique veritas verborum copia 

 difiluens , vix ullum characterem retinet , quo possit a mendacio dignosci. 

 Verum si hoc plerumque accusatoribus , aliud judici debet esse propo- 

 situm , cujus oflicium est veritalem , quibus tegitur, involucris eruere, 

 obscura dilucidare , confusa et permixta in ordinem digerere , inutilia 

 recidere et inanem verborum strepitum ad rerum suinmam reducere. 

 Quibus ita expositis , ad defensionem transeundum. 



CAPUT POSTERIUS. 



DE REORUM DEFENSIONE. 



§ 70. 



De innocentice prcesumptione . 



Innocentiae praesumptio cum humanitatis idea in omnium animis adeo 

 conjuncta est , ut non possit aliquis illam impugnare, quin simul huic 

 se adversum videatur praebere. Et quidem quod ad me attinet, uon diffiteor 

 me , donec de ista praesumptione jamjam essem scripturus , eam toto 

 animo fuisse amplexum, neque unquam dubium aliquod ea de re mentem 

 incessisse. Sed quum solida ejus fundamenta apud me requirerem et 

 semper recedere ante oculos viderem . paulatim frustra reluctans animus 



