( ^6) 



jubcal, ut quaxlam inlerim cauliones , licet reo graves et damnosse, adhi- 

 beantur , plena probatione miuime exspectata. Omne vero malurn quod 

 piffiter illam uecessitatem legibus defmilam irrogatur , prorsus injustum 

 est , millomodo in civitate bene ordinata ferendum , sive reus praesu- 

 matur innocens , sive non. 



§ 71. 



Quotuplici modo reorum dcfensio possit institui. 



Postquam accusator reum arguit facli et poenam postulavit , defensor 

 aliquid opponit de tribus : aut non esse factum ; aut faclum quidem 

 esse, sed plane nulla vel tamen mitiori quam postulata posna plecten- 

 dum ; aut denique aliud factum cum priori fuisse adjunetum, quod bujus 

 poenani tollat vel imminuat. Primus defensionis niodus conjecturalis , 

 secundus juridicialis, tertius inixtus est ex conjectura et jure compositus. 

 Jam vero si omne id quod juris est , removemus , quippe quod ratioci- 

 nando, noutonjecturando efficitur, et proinde ad quasstionem nostram non 

 pertinet , superest illa defensionis ratio , quse vel in depulsione , vel in 

 afiirmatione alicujus facti consistit. Quoties autem reus id quod sibi obji- 

 citur , simpliciter negat, in inficiando dicitur esse ; quoties vero ipse abquid 

 allegat, uude excusationem quacrit, in excipiendo versatur; unde appa- 

 ret omnem defensionem quantum ad nostrum consilium . spectat , in 

 inficiationem et exceptionem esse partitam. 



§ 72. 



De inficiatione per infirmationem probandi mediorum quibus accu- 



saior usus est. 



Quemadmodum intentio , ita quoque depulsio criminis vel circa ipsum 

 factum delicti f undamentale , vel circa auctorem , vel circa imputationem 

 versatur. Sed boc inter accusatorem et reum maxime interest, quod 

 accusatori baec tria simul sunt probanda, reo unum duntaxat ex tribus, 



