( 27 ) 



est ex genuinis fontibus Ijausta, eaque tum orationis obscuritate, tum 

 manca et minus accurata reip. Anglicee ea aetate notitia vebenienter 

 laborat. 



Major diligentia laudanda est in quartd disputatione , verbis Taciti 

 conspicua : » Mihi Galba, Otho , Vitellius nec beneficio nec inju- 

 ria cogniti." Scriptor autem non satis paratus fuit publica re sive 

 Normannorum, sive AngHa;, recte judicandS ejusque libeilum doctrinse 

 copia et pervestigandi industria multum superant duae reliquse dispu- 

 tationes. Ea quibus. 



Quintce dissertationis , symbolo insignits: 



)) Veritatem 

 » Dumos inter et aspera , ete. 



auctor etsi maximi sedulitate omnia, quae ad quaestionis esplicationem 

 pertinere videbautur , conqiiisivit , non parem altulit distributionis et 

 examinandi subtilitatem. Ita potius obruit argumentum eruditione , 

 quam explanavit. 



Non minorem doctrinse, ejusque exquisitioris , ubertatem probavit 

 scriptor sext(B disputationis , cui additum est lemma : » Quand un Roi 

 veut le crime, il est trop obei." Multa etiam rectius vidit, et ordinis 

 disserendique perspicuitate praestat. Quoniam vero in alter^ commenta- 

 tionis parte ssepius ab historia3 veritate, inque rebus gravioribus, aber- 

 ratum est, plura elaborato opusculo ad perfectionem desunt, quam ut 

 ei praemium decerni potuerit. 



Ceteris tamen laudibus Commentationum quintae et sextas, Ordo 

 hoc tribundum esse censuit, ut auctorum, si ipsi vellent, nomina ad 

 publicam notitiam honorifice proderentur. Cui invitationi cum sextae , 

 pnmo loco ponendae, scriptor non obtemperasset, innotuit tantum alter, 

 Academiae nostrs alumnus, Benedictus Manbour, Tornacensis, Philos. 

 Theoret. et Lit. Hum. Cand. 



