(24) 



produclionis. De usu igilur illorum tuberculorum nullum dubium 

 nioveri polest. Cum corpora illa globosa examinantiu-, ascendenti 

 turione , {Tab. I. fig- !•) globosa, nulrimento repleta apparebunt. E 

 contra, florente planla, superficies tuberculorum erit rugis et sulcis 

 notata; cjuod cerle provenit ex disparilione pulpse mucilaginosffi. ( Vid. 

 Tab. I. Jig. 3, 5, 6 et 7). Altamen tubercula ista facultate absorbendi 

 uon carent , ut nobis ])aluit ex pUirimis experinientis et processibus 

 radiciformibus de quibus infia dicemus. Natura nibilocecius varia media 

 adbibuit ne tubercula citiiis perirent. Adfixit enim parti inferiori 

 cauHs, quam vocamus collum , ( Tab. II. fig. 1,2, 3, 4, 6, 7, 8.) 

 plurimas veras radices fibrosas, ( Tab. I. fig. 1. ccc'c' ; fig. 2, cc'c'ci 

 fig. 3. cc i fiig. 4) 5, 6, 7, Q 1 fig- 9- cc'c"c"'), qnibus major fit 

 absorplio; et ne tuber plantee evolvendaj tuberculum nimis exbauria- 

 tur, Natura prius tali niodo adfixit ut non solum a posteriori ali- 

 quantisper distet, sed etiam prope et su^ier veras radices, ( Tab. I. 

 fig. 2, 3, 5, 7, 9) ex quarum succo sese nutrire potest, positum sit. 



Ne tamen nominum confusio oriatur, quasdam organa exteriora in 

 radicibus occurrentia, specialim per analysin describamus. 



§ XXXIV. 



A. Tuberculum appellamus illud corpus solido-carnosum , ab extremi- 

 tate inferiori plantse evolutae ortum ducens, cujus forma in Orcliide la- 

 tifolia palmata sive bifarie sive trifarie, dicliotomis inmimeris divisioni- 

 bus locum dat. Hffic pars annua est, et singulis annis cum planta quam 

 fert, perit. Nemo in dubio IiBeret de ipsius usu plantam, solo infixara, 

 nutriendi. 



Tuberculum variare potest : 1° divisibne, 2° superficie, 3° colore. 



1». A divisione pendet ejus forma et figura quee plerumque palmata est. 



Forma ejus simplicissima esset iategerrima, veluti in Orcbidibus radi- 

 ces didymas habentibus , se'd huc usque tubercula ejusmodi formae non- 

 dum reperimus. 



Forma bipartila (1) nobis simplicissima occurrit. Attamen in speciminibus 



(O Vid. Richard, elem. de bot. , p. 35. 



